Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Пра́ўдзінскі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
м.
Н. Пра́ўдзінскі
Р. Пра́ўдзінскага
Д. Пра́ўдзінскаму
В. Пра́ўдзінскі
Т. Пра́ўдзінскім
М. Пра́ўдзінскім

праўдзі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праўдзі́ст праўдзі́сты
Р. праўдзі́ста праўдзі́стаў
Д. праўдзі́сту праўдзі́стам
В. праўдзі́ста праўдзі́стаў
Т. праўдзі́стам праўдзі́стамі
М. праўдзі́сце праўдзі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праўдзі́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. праўдзі́стка праўдзі́сткі
Р. праўдзі́сткі праўдзі́стак
Д. праўдзі́стцы праўдзі́сткам
В. праўдзі́стку праўдзі́стак
Т. праўдзі́сткай
праўдзі́сткаю
праўдзі́сткамі
М. праўдзі́стцы праўдзі́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

праўдзі́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праўдзі́сцкі праўдзі́сцкая праўдзі́сцкае праўдзі́сцкія
Р. праўдзі́сцкага праўдзі́сцкай
праўдзі́сцкае
праўдзі́сцкага праўдзі́сцкіх
Д. праўдзі́сцкаму праўдзі́сцкай праўдзі́сцкаму праўдзі́сцкім
В. праўдзі́сцкі (неадуш.)
праўдзі́сцкага (адуш.)
праўдзі́сцкую праўдзі́сцкае праўдзі́сцкія (неадуш.)
праўдзі́сцкіх (адуш.)
Т. праўдзі́сцкім праўдзі́сцкай
праўдзі́сцкаю
праўдзі́сцкім праўдзі́сцкімі
М. праўдзі́сцкім праўдзі́сцкай праўдзі́сцкім праўдзі́сцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пра́ўдзіцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. пра́ўдзіцца пра́ўдзяцца
Прошлы час
м. пра́ўдзіўся пра́ўдзіліся
ж. пра́ўдзілася
н. пра́ўдзілася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пра́ўдзіць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. пра́ўдзіць пра́ўдзяць
Прошлы час
м. пра́ўдзіў пра́ўдзілі
ж. пра́ўдзіла
н. пра́ўдзіла

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Праўжа́лы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Праўжа́лы
Р. Праўжа́л
Праўжа́лаў
Д. Праўжа́лам
В. Праўжа́лы
Т. Праўжа́ламі
М. Праўжа́лах

праўздыха́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праўздыха́ю праўздыха́ем
2-я ас. праўздыха́еш праўздыха́еце
3-я ас. праўздыха́е праўздыха́юць
Прошлы час
м. праўздыха́ў праўздыха́лі
ж. праўздыха́ла
н. праўздыха́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час праўздыха́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

праўзо́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праўзо́р праўзо́ры
Р. праўзо́ру праўзо́раў
Д. праўзо́ру праўзо́рам
В. праўзо́р праўзо́ры
Т. праўзо́рам праўзо́рамі
М. праўзо́ры праўзо́рах

Крыніцы: piskunou2012.

пра́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пра́ўка пра́ўкі
Р. пра́ўкі пра́вак
Д. пра́ўцы пра́ўкам
В. пра́ўку пра́ўкі
Т. пра́ўкай
пра́ўкаю
пра́ўкамі
М. пра́ўцы пра́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.