пратэстава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пратэстава́ны |
пратэстава́ная |
пратэстава́нае |
пратэстава́ныя |
| Р. |
пратэстава́нага |
пратэстава́най пратэстава́нае |
пратэстава́нага |
пратэстава́ных |
| Д. |
пратэстава́наму |
пратэстава́най |
пратэстава́наму |
пратэстава́ным |
| В. |
пратэстава́ны (неадуш.) пратэстава́нага (адуш.) |
пратэстава́ную |
пратэстава́нае |
пратэстава́ныя (неадуш.) пратэстава́ных (адуш.) |
| Т. |
пратэстава́ным |
пратэстава́най пратэстава́наю |
пратэстава́ным |
пратэстава́нымі |
| М. |
пратэстава́ным |
пратэстава́най |
пратэстава́ным |
пратэстава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пратэстава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пратэсту́ецца |
пратэсту́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
пратэстава́ўся |
пратэстава́ліся |
| ж. |
пратэстава́лася |
| н. |
пратэстава́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пратэстава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пратэсту́ю |
пратэсту́ем |
| 2-я ас. |
пратэсту́еш |
пратэсту́еце |
| 3-я ас. |
пратэсту́е |
пратэсту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пратэстава́ў |
пратэстава́лі |
| ж. |
пратэстава́ла |
| н. |
пратэстава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пратэсту́й |
пратэсту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пратэсту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пратэста́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пратэста́нт |
пратэста́нты |
| Р. |
пратэста́нта |
пратэста́нтаў |
| Д. |
пратэста́нту |
пратэста́нтам |
| В. |
пратэста́нта |
пратэста́нтаў |
| Т. |
пратэста́нтам |
пратэста́нтамі |
| М. |
пратэста́нце |
пратэста́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пратэста́нтка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пратэста́нтка |
пратэста́нткі |
| Р. |
пратэста́нткі |
пратэста́нтак |
| Д. |
пратэста́нтцы |
пратэста́нткам |
| В. |
пратэста́нтку |
пратэста́нтак |
| Т. |
пратэста́нткай пратэста́нткаю |
пратэста́нткамі |
| М. |
пратэста́нтцы |
пратэста́нтках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пратэстанты́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пратэстанты́зм |
| Р. |
пратэстанты́зму |
| Д. |
пратэстанты́зму |
| В. |
пратэстанты́зм |
| Т. |
пратэстанты́змам |
| М. |
пратэстанты́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пратэста́нцка-правасла́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пратэста́нцка-правасла́ўны |
пратэста́нцка-правасла́ўная |
пратэста́нцка-правасла́ўнае |
пратэста́нцка-правасла́ўныя |
| Р. |
пратэста́нцка-правасла́ўнага |
пратэста́нцка-правасла́ўнай пратэста́нцка-правасла́ўнае |
пратэста́нцка-правасла́ўнага |
пратэста́нцка-правасла́ўных |
| Д. |
пратэста́нцка-правасла́ўнаму |
пратэста́нцка-правасла́ўнай |
пратэста́нцка-правасла́ўнаму |
пратэста́нцка-правасла́ўным |
| В. |
пратэста́нцка-правасла́ўны (неадуш.) пратэста́нцка-правасла́ўнага (адуш.) |
пратэста́нцка-правасла́ўную |
пратэста́нцка-правасла́ўнае |
пратэста́нцка-правасла́ўныя (неадуш.) пратэста́нцка-правасла́ўных (адуш.) |
| Т. |
пратэста́нцка-правасла́ўным |
пратэста́нцка-правасла́ўнай пратэста́нцка-правасла́ўнаю |
пратэста́нцка-правасла́ўным |
пратэста́нцка-правасла́ўнымі |
| М. |
пратэста́нцка-правасла́ўным |
пратэста́нцка-правасла́ўнай |
пратэста́нцка-правасла́ўным |
пратэста́нцка-правасла́ўных |
Крыніцы:
piskunou2012.
пратэста́нцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пратэста́нцкі |
пратэста́нцкая |
пратэста́нцкае |
пратэста́нцкія |
| Р. |
пратэста́нцкага |
пратэста́нцкай пратэста́нцкае |
пратэста́нцкага |
пратэста́нцкіх |
| Д. |
пратэста́нцкаму |
пратэста́нцкай |
пратэста́нцкаму |
пратэста́нцкім |
| В. |
пратэста́нцкі (неадуш.) пратэста́нцкага (адуш.) |
пратэста́нцкую |
пратэста́нцкае |
пратэста́нцкія (неадуш.) пратэста́нцкіх (адуш.) |
| Т. |
пратэста́нцкім |
пратэста́нцкай пратэста́нцкаю |
пратэста́нцкім |
пратэста́нцкімі |
| М. |
пратэста́нцкім |
пратэста́нцкай |
пратэста́нцкім |
пратэста́нцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.