кантэ́йнерны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кантэ́йнерны |
кантэ́йнерная |
кантэ́йнернае |
кантэ́йнерныя |
| Р. |
кантэ́йнернага |
кантэ́йнернай кантэ́йнернае |
кантэ́йнернага |
кантэ́йнерных |
| Д. |
кантэ́йнернаму |
кантэ́йнернай |
кантэ́йнернаму |
кантэ́йнерным |
| В. |
кантэ́йнерны (неадуш.) кантэ́йнернага (адуш.) |
кантэ́йнерную |
кантэ́йнернае |
кантэ́йнерныя (неадуш.) кантэ́йнерных (адуш.) |
| Т. |
кантэ́йнерным |
кантэ́йнернай кантэ́йнернаю |
кантэ́йнерным |
кантэ́йнернымі |
| М. |
кантэ́йнерным |
кантэ́йнернай |
кантэ́йнерным |
кантэ́йнерных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кантэйнерыза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кантэйнерыза́цыя |
| Р. |
кантэйнерыза́цыі |
| Д. |
кантэйнерыза́цыі |
| В. |
кантэйнерыза́цыю |
| Т. |
кантэйнерыза́цыяй кантэйнерыза́цыяю |
| М. |
кантэйнерыза́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
кантэ́кст
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кантэ́кст |
кантэ́ксты |
| Р. |
кантэ́ксту |
кантэ́кстаў |
| Д. |
кантэ́ксту |
кантэ́кстам |
| В. |
кантэ́кст |
кантэ́ксты |
| Т. |
кантэ́кстам |
кантэ́кстамі |
| М. |
кантэ́ксце |
кантэ́кстах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кантэ́кставы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кантэ́кставы |
кантэ́кставая |
кантэ́кставае |
кантэ́кставыя |
| Р. |
кантэ́кставага |
кантэ́кставай кантэ́кставае |
кантэ́кставага |
кантэ́кставых |
| Д. |
кантэ́кставаму |
кантэ́кставай |
кантэ́кставаму |
кантэ́кставым |
| В. |
кантэ́кставы (неадуш.) кантэ́кставага (адуш.) |
кантэ́кставую |
кантэ́кставае |
кантэ́кставыя (неадуш.) кантэ́кставых (адуш.) |
| Т. |
кантэ́кставым |
кантэ́кставай кантэ́кставаю |
кантэ́кставым |
кантэ́кставымі |
| М. |
кантэ́кставым |
кантэ́кставай |
кантэ́кставым |
кантэ́кставых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
кантэкстуа́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| кантэкстуа́льна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
кантэкстуа́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кантэкстуа́льнасць |
кантэкстуа́льнасці |
| Р. |
кантэкстуа́льнасці |
кантэкстуа́льнасцяў кантэкстуа́льнасцей |
| Д. |
кантэкстуа́льнасці |
кантэкстуа́льнасцям |
| В. |
кантэкстуа́льнасць |
кантэкстуа́льнасці |
| Т. |
кантэкстуа́льнасцю |
кантэкстуа́льнасцямі |
| М. |
кантэкстуа́льнасці |
кантэкстуа́льнасцях |
Крыніцы:
piskunou2012.