ві́льчыць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ві́льчу |
ві́льчым |
| 2-я ас. |
ві́льчыш |
ві́льчыце |
| 3-я ас. |
ві́льчыць |
ві́льчаць |
| Прошлы час |
| м. |
ві́льчыў |
ві́льчылі |
| ж. |
ві́льчыла |
| н. |
ві́льчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ві́льчы |
ві́льчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ві́льчачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ві́льям
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Ві́льям |
Ві́льямы |
| Р. |
Ві́льяма |
Ві́льямаў |
| Д. |
Ві́льяму |
Ві́льямам |
| В. |
Ві́льяма |
Ві́льямаў |
| Т. |
Ві́льямам |
Ві́льямамі |
| М. |
Ві́льяме |
Ві́льямах |
Вілья́нава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Вілья́нава |
| Р. |
Вілья́нава |
| Д. |
Вілья́наву |
| В. |
Вілья́нава |
| Т. |
Вілья́навам |
| М. |
Вілья́наве |
Вільяно́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Вільяно́ва |
| Р. |
Вільяно́ва |
| Д. |
Вільяно́ву |
| В. |
Вільяно́ва |
| Т. |
Вільяно́вам |
| М. |
Вільяно́ве |
вілю́жны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вілю́жны |
вілю́жная |
вілю́жнае |
вілю́жныя |
| Р. |
вілю́жнага |
вілю́жнай вілю́жнае |
вілю́жнага |
вілю́жных |
| Д. |
вілю́жнаму |
вілю́жнай |
вілю́жнаму |
вілю́жным |
| В. |
вілю́жны (неадуш.) вілю́жнага (адуш.) |
вілю́жную |
вілю́жнае |
вілю́жныя (неадуш.) вілю́жных (адуш.) |
| Т. |
вілю́жным |
вілю́жнай вілю́жнаю |
вілю́жным |
вілю́жнымі |
| М. |
вілю́жным |
вілю́жнай |
вілю́жным |
вілю́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
tsbm1984.
вілю́жына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вілю́жына |
вілю́жыны |
| Р. |
вілю́жыны |
вілю́жын |
| Д. |
вілю́жыне |
вілю́жынам |
| В. |
вілю́жыну |
вілю́жыны |
| Т. |
вілю́жынай вілю́жынаю |
вілю́жынамі |
| М. |
вілю́жыне |
вілю́жынах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
віляйча́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
віляйча́нка |
віляйча́нкі |
| Р. |
віляйча́нкі |
віляйча́нак |
| Д. |
віляйча́нцы |
віляйча́нкам |
| В. |
віляйча́нку |
віляйча́нак |
| Т. |
віляйча́нкай віляйча́нкаю |
віляйча́нкамі |
| М. |
віляйча́нцы |
віляйча́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
віля́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
віля́нка |
віля́нкі |
| Р. |
віля́нкі |
віля́нак |
| Д. |
віля́нцы |
віля́нкам |
| В. |
віля́нку |
віля́нкі |
| Т. |
віля́нкай віля́нкаю |
віля́нкамі |
| М. |
віля́нцы |
віля́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.