Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

вікто́рыя-рэ́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. вікто́рыя-рэ́гія
Р. вікто́рыі-рэ́гіі
Д. вікто́рыі-рэ́гіі
В. вікто́рыю-рэ́гію
Т. вікто́рыяй-рэ́гіяй
вікто́рыяю-рэ́гіяю
М. вікто́рыі-рэ́гіі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

віктымалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. віктымалагі́чны віктымалагі́чная віктымалагі́чнае віктымалагі́чныя
Р. віктымалагі́чнага віктымалагі́чнай
віктымалагі́чнае		 віктымалагі́чнага віктымалагі́чных
Д. віктымалагі́чнаму віктымалагі́чнай віктымалагі́чнаму віктымалагі́чным
В. віктымалагі́чны (неадуш.)
віктымалагі́чнага (адуш.)		 віктымалагі́чную віктымалагі́чнае віктымалагі́чныя (неадуш.)
віктымалагі́чных (адуш.)
Т. віктымалагі́чным віктымалагі́чнай
віктымалагі́чнаю		 віктымалагі́чным віктымалагі́чнымі
М. віктымалагі́чным віктымалагі́чнай віктымалагі́чным віктымалагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

віктымало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. віктымало́гія
Р. віктымало́гіі
Д. віктымало́гіі
В. віктымало́гію
Т. віктымало́гіяй
віктымало́гіяю
М. віктымало́гіі

Крыніцы: piskunou2012.

віктымо́лаг

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. віктымо́лаг віктымо́лагі
Р. віктымо́лага віктымо́лагаў
Д. віктымо́лагу віктымо́лагам
В. віктымо́лага віктымо́лагаў
Т. віктымо́лагам віктымо́лагамі
М. віктымо́лагу віктымо́лагах

Крыніцы: piskunou2012.

Вікшня́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вікшня́ны
Р. Вікшня́н
Вікшня́наў
Д. Вікшня́нам
В. Вікшня́ны
Т. Вікшня́намі
М. Вікшня́нах

ві́ла

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ві́ла ві́лы
Р. ві́лы ві́л
Д. ві́ле ві́лам
В. ві́лу ві́лы
Т. ві́лай
ві́лаю		 ві́ламі
М. ві́ле ві́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вілава́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
вілава́та - -

вілава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. вілава́тасць
Р. вілава́тасці
Д. вілава́тасці
В. вілава́тасць
Т. вілава́тасцю
М. вілава́тасці

Крыніцы: piskunou2012.

вілава́та-разгалінава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вілава́та-разгалінава́ны вілава́та-разгалінава́ная вілава́та-разгалінава́нае вілава́та-разгалінава́ныя
Р. вілава́та-разгалінава́нага вілава́та-разгалінава́най
вілава́та-разгалінава́нае		 вілава́та-разгалінава́нага вілава́та-разгалінава́ных
Д. вілава́та-разгалінава́наму вілава́та-разгалінава́най вілава́та-разгалінава́наму вілава́та-разгалінава́ным
В. вілава́та-разгалінава́ны (неадуш.)
вілава́та-разгалінава́нага (адуш.)		 вілава́та-разгалінава́ную вілава́та-разгалінава́нае вілава́та-разгалінава́ныя (неадуш.)
вілава́та-разгалінава́ных (адуш.)
Т. вілава́та-разгалінава́ным вілава́та-разгалінава́най
вілава́та-разгалінава́наю		 вілава́та-разгалінава́ным вілава́та-разгалінава́нымі
М. вілава́та-разгалінава́ным вілава́та-разгалінава́най вілава́та-разгалінава́ным вілава́та-разгалінава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

вілава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вілава́ты вілава́тая вілава́тае вілава́тыя
Р. вілава́тага вілава́тай
вілава́тае		 вілава́тага вілава́тых
Д. вілава́таму вілава́тай вілава́таму вілава́тым
В. вілава́ты (неадуш.)
вілава́тага (адуш.)		 вілава́тую вілава́тае вілава́тыя (неадуш.)
вілава́тых (адуш.)
Т. вілава́тым вілава́тай
вілава́таю		 вілава́тым вілава́тымі
М. вілава́тым вілава́тай вілава́тым вілава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.