Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

праспрага́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праспрага́ю праспрага́ем
2-я ас. праспрага́еш праспрага́еце
3-я ас. праспрага́е праспрага́юць
Прошлы час
м. праспрага́ў праспрага́лі
ж. праспрага́ла
н. праспрага́ла
Загадны лад
2-я ас. праспрага́й праспрага́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час праспрага́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праспрача́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праспрача́юся праспрача́емся
2-я ас. праспрача́ешся праспрача́ецеся
3-я ас. праспрача́ецца праспрача́юцца
Прошлы час
м. праспрача́ўся праспрача́ліся
ж. праспрача́лася
н. праспрача́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час праспрача́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праспява́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праспява́ны праспява́ная праспява́нае праспява́ныя
Р. праспява́нага праспява́най
праспява́нае
праспява́нага праспява́ных
Д. праспява́наму праспява́най праспява́наму праспява́ным
В. праспява́ны (неадуш.)
праспява́нага (адуш.)
праспява́ную праспява́нае праспява́ныя (неадуш.)
праспява́ных (адуш.)
Т. праспява́ным праспява́най
праспява́наю
праспява́ным праспява́нымі
М. праспява́ным праспява́най праспява́ным праспява́ных

Крыніцы: piskunou2012.

праспява́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праспява́ны праспява́ная праспява́нае праспява́ныя
Р. праспява́нага праспява́най
праспява́нае
праспява́нага праспява́ных
Д. праспява́наму праспява́най праспява́наму праспява́ным
В. праспява́ны (неадуш.)
праспява́нага (адуш.)
праспява́ную праспява́нае праспява́ныя (неадуш.)
праспява́ных (адуш.)
Т. праспява́ным праспява́най
праспява́наю
праспява́ным праспява́нымі
М. праспява́ным праспява́най праспява́ным праспява́ных

Кароткая форма: праспява́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праспява́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праспява́ю праспява́ем
2-я ас. праспява́еш праспява́еце
3-я ас. праспява́е праспява́юць
Прошлы час
м. праспява́ў праспява́лі
ж. праспява́ла
н. праспява́ла
Загадны лад
2-я ас. праспява́й праспява́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час праспява́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прасса́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прассу́ прассё́м
2-я ас. прассе́ш прассяце́
3-я ас. прассе́ прассу́ць
Прошлы час
м. прасса́ў прасса́лі
ж. прасса́ла
н. прасса́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час прасса́ўшы

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прастава́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прастава́р
Р. прастава́ру
Д. прастава́ру
В. прастава́р
Т. прастава́рам
М. прастава́ры

Крыніцы: piskunou2012.

прастава́та

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прастава́та - -

Крыніцы: piskunou2012.

прастава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прастава́тасць
Р. прастава́тасці
Д. прастава́тасці
В. прастава́тасць
Т. прастава́тасцю
М. прастава́тасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прастава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прастава́ты прастава́тая прастава́тае прастава́тыя
Р. прастава́тага прастава́тай
прастава́тае
прастава́тага прастава́тых
Д. прастава́таму прастава́тай прастава́таму прастава́тым
В. прастава́ты (неадуш.)
прастава́тага (адуш.)
прастава́тую прастава́тае прастава́тыя (неадуш.)
прастава́тых (адуш.)
Т. прастава́тым прастава́тай
прастава́таю
прастава́тым прастава́тымі
М. прастава́тым прастава́тай прастава́тым прастава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.