прарысо́ўваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прарысо́ўваю |
прарысо́ўваем |
| 2-я ас. |
прарысо́ўваеш |
прарысо́ўваеце |
| 3-я ас. |
прарысо́ўвае |
прарысо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прарысо́ўваў |
прарысо́ўвалі |
| ж. |
прарысо́ўвала |
| н. |
прарысо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прарысо́ўвай |
прарысо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прарысо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прарысо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прарысо́ўка |
| Р. |
прарысо́ўкі |
| Д. |
прарысо́ўцы |
| В. |
прарысо́ўку |
| Т. |
прарысо́ўкай прарысо́ўкаю |
| М. |
прарысо́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прарысо́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прарысо́ўшчык |
прарысо́ўшчыкі |
| Р. |
прарысо́ўшчыка |
прарысо́ўшчыкаў |
| Д. |
прарысо́ўшчыку |
прарысо́ўшчыкам |
| В. |
прарысо́ўшчыка |
прарысо́ўшчыкаў |
| Т. |
прарысо́ўшчыкам |
прарысо́ўшчыкамі |
| М. |
прарысо́ўшчыку |
прарысо́ўшчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прары́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прары́ты |
прары́тая |
прары́тае |
прары́тыя |
| Р. |
прары́тага |
прары́тай прары́тае |
прары́тага |
прары́тых |
| Д. |
прары́таму |
прары́тай |
прары́таму |
прары́тым |
| В. |
прары́ты (неадуш.) прары́тага (адуш.) |
прары́тую |
прары́тае |
прары́тыя (неадуш.) прары́тых (адуш.) |
| Т. |
прары́тым |
прары́тай прары́таю |
прары́тым |
прары́тымі |
| М. |
прары́тым |
прары́тай |
прары́тым |
прары́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прары́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прары́ты |
прары́тая |
прары́тае |
прары́тыя |
| Р. |
прары́тага |
прары́тай прары́тае |
прары́тага |
прары́тых |
| Д. |
прары́таму |
прары́тай |
прары́таму |
прары́тым |
| В. |
прары́ты (неадуш.) прары́тага (адуш.) |
прары́тую |
прары́тае |
прары́тыя (неадуш.) прары́тых (адуш.) |
| Т. |
прары́тым |
прары́тай прары́таю |
прары́тым |
прары́тымі |
| М. |
прары́тым |
прары́тай |
прары́тым |
прары́тых |
Кароткая форма: прары́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прары́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прары́ў |
прары́вы |
| Р. |
прары́ву |
прары́ваў |
| Д. |
прары́ву |
прары́вам |
| В. |
прары́ў |
прары́вы |
| Т. |
прары́вам |
прары́вамі |
| М. |
прары́ве |
прары́вах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прары́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прары́ўка |
| Р. |
прары́ўкі |
| Д. |
прары́ўцы |
| В. |
прары́ўку |
| Т. |
прары́ўкай прары́ўкаю |
| М. |
прары́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прарыўны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прарыўны́ |
прарыўна́я |
прарыўно́е |
прарыўны́я |
| Р. |
прарыўно́га |
прарыўно́й прарыўно́е |
прарыўно́га |
прарыўны́х |
| Д. |
прарыўно́му |
прарыўно́й |
прарыўно́му |
прарыўны́м |
| В. |
прарыўны́ (неадуш.) прарыўно́га (адуш.) |
прарыўну́ю |
прарыўно́е |
прарыўны́я (неадуш.) прарыўны́х (адуш.) |
| Т. |
прарыўны́м |
прарыўно́й прарыўно́ю |
прарыўны́м |
прарыўны́мі |
| М. |
прарыўны́м |
прарыўно́й |
прарыўны́м |
прарыўны́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прары́хлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прары́хлены |
прары́хленая |
прары́хленае |
прары́хленыя |
| Р. |
прары́хленага |
прары́хленай прары́хленае |
прары́хленага |
прары́хленых |
| Д. |
прары́хленаму |
прары́хленай |
прары́хленаму |
прары́хленым |
| В. |
прары́хлены (неадуш.) прары́хленага (адуш.) |
прары́хленую |
прары́хленае |
прары́хленыя (неадуш.) прары́хленых (адуш.) |
| Т. |
прары́хленым |
прары́хленай прары́хленаю |
прары́хленым |
прары́хленымі |
| М. |
прары́хленым |
прары́хленай |
прары́хленым |
прары́хленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прары́хлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прары́хлены |
прары́хленая |
прары́хленае |
прары́хленыя |
| Р. |
прары́хленага |
прары́хленай прары́хленае |
прары́хленага |
прары́хленых |
| Д. |
прары́хленаму |
прары́хленай |
прары́хленаму |
прары́хленым |
| В. |
прары́хлены (неадуш.) прары́хленага (адуш.) |
прары́хленую |
прары́хленае |
прары́хленыя (неадуш.) прары́хленых (адуш.) |
| Т. |
прары́хленым |
прары́хленай прары́хленаю |
прары́хленым |
прары́хленымі |
| М. |
прары́хленым |
прары́хленай |
прары́хленым |
прары́хленых |
Кароткая форма: прары́хлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.