Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Сва́таўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Сва́таўка
Р. Сва́таўкі
Д. Сва́таўцы
В. Сва́таўку
Т. Сва́таўкай
Сва́таўкаю
М. Сва́таўцы

сватаўство́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. сватаўство́
Р. сватаўства́
Д. сватаўству́
В. сватаўство́
Т. сватаўство́м
М. сватаўстве́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сва́тацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сва́таюся сва́таемся
2-я ас. сва́таешся сва́таецеся
3-я ас. сва́таецца сва́таюцца
Прошлы час
м. сва́таўся сва́таліся
ж. сва́талася
н. сва́талася
Загадны лад
2-я ас. сва́тайся сва́тайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час сва́таючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сва́таць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сва́таю сва́таем
2-я ас. сва́таеш сва́таеце
3-я ас. сва́тае сва́таюць
Прошлы час
м. сва́таў сва́талі
ж. сва́тала
н. сва́тала
Загадны лад
2-я ас. сва́тай сва́тайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час сва́таючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Сваташы́цы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сваташы́цы
Р. Сваташы́ц
Сваташы́цаў
Д. Сваташы́цам
В. Сваташы́цы
Т. Сваташы́цамі
М. Сваташы́цах

сва́ткаўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сва́ткаўскі сва́ткаўская сва́ткаўскае сва́ткаўскія
Р. сва́ткаўскага сва́ткаўскай
сва́ткаўскае
сва́ткаўскага сва́ткаўскіх
Д. сва́ткаўскаму сва́ткаўскай сва́ткаўскаму сва́ткаўскім
В. сва́ткаўскі (неадуш.)
сва́ткаўскага (адуш.)
сва́ткаўскую сва́ткаўскае сва́ткаўскія (неадуш.)
сва́ткаўскіх (адуш.)
Т. сва́ткаўскім сва́ткаўскай
сва́ткаўскаю
сва́ткаўскім сва́ткаўскімі
М. сва́ткаўскім сва́ткаўскай сва́ткаўскім сва́ткаўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Сва́ткі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сва́ткі
Р. Сва́так
Сва́ткаў
Д. Сва́ткам
В. Сва́ткі
Т. Сва́ткамі
М. Сва́тках

сва́тні

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сва́тні сва́тняя сва́тняе сва́тнія
Р. сва́тняга сва́тняй
сва́тняе
сва́тняга сва́тніх
Д. сва́тняму сва́тняй сва́тняму сва́тнім
В. сва́тні (неадуш.)
сва́тняга (адуш.)
сва́тнюю сва́тняе сва́тнія (неадуш.)
сва́тніх (адуш.)
Т. сва́тнім сва́тняй
сва́тняю
сва́тнім сва́тнімі
М. сва́тнім сва́тняй сва́тнім сва́тніх

Крыніцы: piskunou2012.

свато́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. свато́к сваткі́
Р. сватка́ сватко́ў
Д. сватку́ сватка́м
В. сватка́ сватко́ў
Т. сватко́м сватка́мі
М. сватку́ сватка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

свато́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. свато́ўе
Р. свато́ўя
Д. свато́ўю
В. свато́ўе
Т. свато́ўем
М. свато́ўі

Крыніцы: piskunou2012.