прапрыярэцэ́птар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапрыярэцэ́птар |
прапрыярэцэ́птары |
| Р. |
прапрыярэцэ́птара |
прапрыярэцэ́птараў |
| Д. |
прапрыярэцэ́птару |
прапрыярэцэ́птарам |
| В. |
прапрыярэцэ́птар |
прапрыярэцэ́птары |
| Т. |
прапрыярэцэ́птарам |
прапрыярэцэ́птарамі |
| М. |
прапрыярэцэ́птары |
прапрыярэцэ́птарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапрыяцэ́птар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапрыяцэ́птар |
прапрыяцэ́птары |
| Р. |
прапрыяцэ́птара |
прапрыяцэ́птараў |
| Д. |
прапрыяцэ́птару |
прапрыяцэ́птарам |
| В. |
прапрыяцэ́птар |
прапрыяцэ́птары |
| Т. |
прапрыяцэ́птарам |
прапрыяцэ́птарамі |
| М. |
прапрыяцэ́птары |
прапрыяцэ́птарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапрыяцэ́пцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прапрыяцэ́пцыя |
| Р. |
прапрыяцэ́пцыі |
| Д. |
прапрыяцэ́пцыі |
| В. |
прапрыяцэ́пцыю |
| Т. |
прапрыяцэ́пцыяй прапрыяцэ́пцыяю |
| М. |
прапрыяцэ́пцыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапрэ́гчы
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапрагу́ |
прапражо́м |
| 2-я ас. |
прапражэ́ш |
прапражаце́ |
| 3-я ас. |
прапражэ́ |
прапрагу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прапро́г |
прапрэ́глі |
| ж. |
прапрэ́гла |
| н. |
прапрэ́гла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапражы́ |
прапражы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прапро́гшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапрэ́жаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапрэ́жаны |
прапрэ́жаная |
прапрэ́жанае |
прапрэ́жаныя |
| Р. |
прапрэ́жанага |
прапрэ́жанай прапрэ́жанае |
прапрэ́жанага |
прапрэ́жаных |
| Д. |
прапрэ́жанаму |
прапрэ́жанай |
прапрэ́жанаму |
прапрэ́жаным |
| В. |
прапрэ́жаны (неадуш.) прапрэ́жанага (адуш.) |
прапрэ́жаную |
прапрэ́жанае |
прапрэ́жаныя (неадуш.) прапрэ́жаных (адуш.) |
| Т. |
прапрэ́жаным |
прапрэ́жанай прапрэ́жанаю |
прапрэ́жаным |
прапрэ́жанымі |
| М. |
прапрэ́жаным |
прапрэ́жанай |
прапрэ́жаным |
прапрэ́жаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прапрэ́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапрэ́жаны |
прапрэ́жаная |
прапрэ́жанае |
прапрэ́жаныя |
| Р. |
прапрэ́жанага |
прапрэ́жанай прапрэ́жанае |
прапрэ́жанага |
прапрэ́жаных |
| Д. |
прапрэ́жанаму |
прапрэ́жанай |
прапрэ́жанаму |
прапрэ́жаным |
| В. |
прапрэ́жаны (неадуш.) прапрэ́жанага (адуш.) |
прапрэ́жаную |
прапрэ́жанае |
прапрэ́жаныя (неадуш.) прапрэ́жаных (адуш.) |
| Т. |
прапрэ́жаным |
прапрэ́жанай прапрэ́жанаю |
прапрэ́жаным |
прапрэ́жанымі |
| М. |
прапрэ́жаным |
прапрэ́жанай |
прапрэ́жаным |
прапрэ́жаных |
Кароткая форма: прапрэ́жана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прапрэзідэ́нцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапрэзідэ́нцкі |
прапрэзідэ́нцкая |
прапрэзідэ́нцкае |
прапрэзідэ́нцкія |
| Р. |
прапрэзідэ́нцкага |
прапрэзідэ́нцкай прапрэзідэ́нцкае |
прапрэзідэ́нцкага |
прапрэзідэ́нцкіх |
| Д. |
прапрэзідэ́нцкаму |
прапрэзідэ́нцкай |
прапрэзідэ́нцкаму |
прапрэзідэ́нцкім |
| В. |
прапрэзідэ́нцкі (неадуш.) прапрэзідэ́нцкага (адуш.) |
прапрэзідэ́нцкую |
прапрэзідэ́нцкае |
прапрэзідэ́нцкія (неадуш.) прапрэзідэ́нцкіх (адуш.) |
| Т. |
прапрэзідэ́нцкім |
прапрэзідэ́нцкай прапрэзідэ́нцкаю |
прапрэзідэ́нцкім |
прапрэзідэ́нцкімі |
| М. |
прапрэзідэ́нцкім |
прапрэзідэ́нцкай |
прапрэзідэ́нцкім |
прапрэзідэ́нцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
прапрэ́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапрэ́тар |
прапрэ́тары |
| Р. |
прапрэ́тара |
прапрэ́тараў |
| Д. |
прапрэ́тару |
прапрэ́тарам |
| В. |
прапрэ́тара |
прапрэ́тараў |
| Т. |
прапрэ́тарам |
прапрэ́тарамі |
| М. |
прапрэ́тару |
прапрэ́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.