прапердзі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапердзі́н |
прапердзі́ны |
| Р. |
прапердзі́ну |
прапердзі́наў |
| Д. |
прапердзі́ну |
прапердзі́нам |
| В. |
прапердзі́н |
прапердзі́ны |
| Т. |
прапердзі́нам |
прапердзі́намі |
| М. |
прапердзі́не |
прапердзі́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапе́рці
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапру́ |
прапро́м |
| 2-я ас. |
прапрэ́ш |
прапраце́ |
| 3-я ас. |
прапрэ́ |
прапру́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прапё́р |
прапе́рлі |
| ж. |
прапе́рла |
| н. |
прапе́рла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапры́ |
прапры́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прапё́ршы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапе́рчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапе́рчаны |
прапе́рчаная |
прапе́рчанае |
прапе́рчаныя |
| Р. |
прапе́рчанага |
прапе́рчанай прапе́рчанае |
прапе́рчанага |
прапе́рчаных |
| Д. |
прапе́рчанаму |
прапе́рчанай |
прапе́рчанаму |
прапе́рчаным |
| В. |
прапе́рчаны (неадуш.) прапе́рчанага (адуш.) |
прапе́рчаную |
прапе́рчанае |
прапе́рчаныя (неадуш.) прапе́рчаных (адуш.) |
| Т. |
прапе́рчаным |
прапе́рчанай прапе́рчанаю |
прапе́рчаным |
прапе́рчанымі |
| М. |
прапе́рчаным |
прапе́рчанай |
прапе́рчаным |
прапе́рчаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапе́рчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапе́рчаны |
прапе́рчаная |
прапе́рчанае |
прапе́рчаныя |
| Р. |
прапе́рчанага |
прапе́рчанай прапе́рчанае |
прапе́рчанага |
прапе́рчаных |
| Д. |
прапе́рчанаму |
прапе́рчанай |
прапе́рчанаму |
прапе́рчаным |
| В. |
прапе́рчаны (неадуш.) прапе́рчанага (адуш.) |
прапе́рчаную |
прапе́рчанае |
прапе́рчаныя (неадуш.) прапе́рчаных (адуш.) |
| Т. |
прапе́рчаным |
прапе́рчанай прапе́рчанаю |
прапе́рчаным |
прапе́рчанымі |
| М. |
прапе́рчаным |
прапе́рчанай |
прапе́рчаным |
прапе́рчаных |
Кароткая форма: прапе́рчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапе́рчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прапе́рчванне |
| Р. |
прапе́рчвання |
| Д. |
прапе́рчванню |
| В. |
прапе́рчванне |
| Т. |
прапе́рчваннем |
| М. |
прапе́рчванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прапе́рчвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прапе́рчваецца |
прапе́рчваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прапе́рчваўся |
прапе́рчваліся |
| ж. |
прапе́рчвалася |
| н. |
прапе́рчвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прапе́рчваючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапе́рчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапе́рчваю |
прапе́рчваем |
| 2-я ас. |
прапе́рчваеш |
прапе́рчваеце |
| 3-я ас. |
прапе́рчвае |
прапе́рчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прапе́рчваў |
прапе́рчвалі |
| ж. |
прапе́рчвала |
| н. |
прапе́рчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапе́рчвай |
прапе́рчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прапе́рчваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапе́рчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прапе́рчыцца |
прапе́рчацца |
| Прошлы час |
| м. |
прапе́рчыўся |
прапе́рчыліся |
| ж. |
прапе́рчылася |
| н. |
прапе́рчылася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прапе́рчыўшыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапе́рчыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапе́рчу |
прапе́рчым |
| 2-я ас. |
прапе́рчыш |
прапе́рчыце |
| 3-я ас. |
прапе́рчыць |
прапе́рчаць |
| Прошлы час |
| м. |
прапе́рчыў |
прапе́рчылі |
| ж. |
прапе́рчыла |
| н. |
прапе́рчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапе́рчы |
прапе́рчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прапе́рчыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапе́сціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапе́шчуся |
прапе́сцімся |
| 2-я ас. |
прапе́сцішся |
прапе́сціцеся |
| 3-я ас. |
прапе́сціцца |
прапе́сцяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прапе́сціўся |
прапе́сціліся |
| ж. |
прапе́сцілася |
| н. |
прапе́сцілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прапе́сціўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.