вашчы́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вашчы́нны |
вашчы́нная |
вашчы́ннае |
вашчы́нныя |
| Р. |
вашчы́ннага |
вашчы́ннай вашчы́ннае |
вашчы́ннага |
вашчы́нных |
| Д. |
вашчы́ннаму |
вашчы́ннай |
вашчы́ннаму |
вашчы́нным |
| В. |
вашчы́нны (неадуш.) вашчы́ннага (адуш.) |
вашчы́нную |
вашчы́ннае |
вашчы́нныя (неадуш.) вашчы́нных (адуш.) |
| Т. |
вашчы́нным |
вашчы́ннай вашчы́ннаю |
вашчы́нным |
вашчы́ннымі |
| М. |
вашчы́нным |
вашчы́ннай |
вашчы́нным |
вашчы́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вашчы́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
во́шчыцца |
во́шчацца |
| Прошлы час |
| м. |
вашчы́ўся |
вашчы́ліся |
| ж. |
вашчы́лася |
| н. |
вашчы́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вашчы́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вашчу́ |
во́шчым |
| 2-я ас. |
во́шчыш |
во́шчыце |
| 3-я ас. |
во́шчыць |
во́шчаць |
| Прошлы час |
| м. |
вашчы́ў |
вашчы́лі |
| ж. |
вашчы́ла |
| н. |
вашчы́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вашчы́ |
вашчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
во́шчачы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вашчэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вашчэ́нне |
| Р. |
вашчэ́ння |
| Д. |
вашчэ́нню |
| В. |
вашчэ́нне |
| Т. |
вашчэ́ннем |
| М. |
вашчэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вашы́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вашы́васць |
| Р. |
вашы́васці |
| Д. |
вашы́васці |
| В. |
вашы́васць |
| Т. |
вашы́васцю |
| М. |
вашы́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вашы́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вашы́вец |
вашы́ўцы |
| Р. |
вашы́ўца |
вашы́ўцаў |
| Д. |
вашы́ўцу |
вашы́ўцам |
| В. |
вашы́ўца |
вашы́ўцаў |
| Т. |
вашы́ўцам |
вашы́ўцамі |
| М. |
вашы́ўцу |
вашы́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
вашы́вець
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вашы́вею |
вашы́веем |
| 2-я ас. |
вашы́вееш |
вашы́вееце |
| 3-я ас. |
вашы́вее |
вашы́веюць |
| Прошлы час |
| м. |
вашы́веў |
вашы́велі |
| ж. |
вашы́вела |
| н. |
вашы́вела |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вашы́веючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вашы́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вашы́вы |
вашы́вая |
вашы́вае |
вашы́выя |
| Р. |
вашы́вага |
вашы́вай вашы́вае |
вашы́вага |
вашы́вых |
| Д. |
вашы́ваму |
вашы́вай |
вашы́ваму |
вашы́вым |
| В. |
вашы́вы (неадуш.) вашы́вага (адуш.) |
вашы́вую |
вашы́вае |
вашы́выя (неадуш.) вашы́вых (адуш.) |
| Т. |
вашы́вым |
вашы́вай вашы́ваю |
вашы́вым |
вашы́вымі |
| М. |
вашы́вым |
вашы́вай |
вашы́вым |
вашы́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Вашынгто́н
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Вашынгто́н |
| Р. |
Вашынгто́на |
| Д. |
Вашынгто́ну |
| В. |
Вашынгто́н |
| Т. |
Вашынгто́нам |
| М. |
Вашынгто́не |