праменепадо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праменепадо́бны |
праменепадо́бная |
праменепадо́бнае |
праменепадо́бныя |
| Р. |
праменепадо́бнага |
праменепадо́бнай праменепадо́бнае |
праменепадо́бнага |
праменепадо́бных |
| Д. |
праменепадо́бнаму |
праменепадо́бнай |
праменепадо́бнаму |
праменепадо́бным |
| В. |
праменепадо́бны (неадуш.) праменепадо́бнага (адуш.) |
праменепадо́бную |
праменепадо́бнае |
праменепадо́бныя (неадуш.) праменепадо́бных (адуш.) |
| Т. |
праменепадо́бным |
праменепадо́бнай праменепадо́бнаю |
праменепадо́бным |
праменепадо́бнымі |
| М. |
праменепадо́бным |
праменепадо́бнай |
праменепадо́бным |
праменепадо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
праменепраламле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праменепраламле́нне |
| Р. |
праменепраламле́ння |
| Д. |
праменепраламле́нню |
| В. |
праменепраламле́нне |
| Т. |
праменепраламле́ннем |
| М. |
праменепраламле́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праменепраламля́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праменепраламля́льнасць |
| Р. |
праменепраламля́льнасці |
| Д. |
праменепраламля́льнасці |
| В. |
праменепраламля́льнасць |
| Т. |
праменепраламля́льнасцю |
| М. |
праменепраламля́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праме́ністасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праме́ністасць |
| Р. |
праме́ністасці |
| Д. |
праме́ністасці |
| В. |
праме́ністасць |
| Т. |
праме́ністасцю |
| М. |
праме́ністасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
праме́ністы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праме́ністы |
праме́ністая |
праме́ністае |
праме́ністыя |
| Р. |
праме́ністага |
праме́ністай праме́ністае |
праме́ністага |
праме́ністых |
| Д. |
праме́ністаму |
праме́ністай |
праме́ністаму |
праме́ністым |
| В. |
праме́ністы (неадуш.) праме́ністага (адуш.) |
праме́ністую |
праме́ністае |
праме́ністыя (неадуш.) праме́ністых (адуш.) |
| Т. |
праме́ністым |
праме́ністай праме́ністаю |
праме́ністым |
праме́ністымі |
| М. |
праме́ністым |
праме́ністай |
праме́ністым |
праме́ністых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
праме́ніцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
праме́ніцца |
праме́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
праме́ніўся |
праме́ніліся |
| ж. |
праме́нілася |
| н. |
праме́нілася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праме́ніць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
праме́ніць |
праме́няць |
| Прошлы час |
| м. |
праме́ніў |
праме́нілі |
| ж. |
праме́ніла |
| н. |
праме́ніла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
праме́нячы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.