Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

прамву́зел

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прамву́зел прамвузлы́
Р. прамвузла́ прамвузло́ў
Д. прамвузлу́ прамвузла́м
В. прамву́зел прамвузлы́
Т. прамвузло́м прамвузла́мі
М. прамвузле́ прамвузла́х

Крыніцы: krapivabr2012.

прамедо́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прамедо́л
Р. прамедо́лу
Д. прамедо́лу
В. прамедо́л
Т. прамедо́лам
М. прамедо́ле

Крыніцы: piskunou2012.

праме́ж

прыназоўнік

Крыніцы: piskunou2012.

праме́жак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праме́жак праме́жкі
Р. праме́жку праме́жкаў
Д. праме́жку праме́жкам
В. праме́жак праме́жкі
Т. праме́жкам праме́жкамі
М. праме́жку праме́жках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праме́жкава

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
праме́жкава - -

праме́жкавасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. праме́жкавасць
Р. праме́жкавасці
Д. праме́жкавасці
В. праме́жкавасць
Т. праме́жкавасцю
М. праме́жкавасці

Крыніцы: piskunou2012.

праме́жкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праме́жкавы праме́жкавая праме́жкавае праме́жкавыя
Р. праме́жкавага праме́жкавай
праме́жкавае		 праме́жкавага праме́жкавых
Д. праме́жкаваму праме́жкавай праме́жкаваму праме́жкавым
В. праме́жкавы (неадуш.)
праме́жкавага (адуш.)		 праме́жкавую праме́жкавае праме́жкавыя (неадуш.)
праме́жкавых (адуш.)
Т. праме́жкавым праме́жкавай
праме́жкаваю		 праме́жкавым праме́жкавымі
М. праме́жкавым праме́жкавай праме́жкавым праме́жкавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праме́жнасны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праме́жнасны праме́жнасная праме́жнаснае праме́жнасныя
Р. праме́жнаснага праме́жнаснай
праме́жнаснае		 праме́жнаснага праме́жнасных
Д. праме́жнаснаму праме́жнаснай праме́жнаснаму праме́жнасным
В. праме́жнасны (неадуш.)
праме́жнаснага (адуш.)		 праме́жнасную праме́жнаснае праме́жнасныя (неадуш.)
праме́жнасных (адуш.)
Т. праме́жнасным праме́жнаснай
праме́жнаснаю		 праме́жнасным праме́жнаснымі
М. праме́жнасным праме́жнаснай праме́жнасным праме́жнасных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

праме́жнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. праме́жнасць праме́жнасці
Р. праме́жнасці праме́жнасцей
праме́жнасцяў
Д. праме́жнасці праме́жнасцям
В. праме́жнасць праме́жнасці
Т. праме́жнасцю праме́жнасцямі
М. праме́жнасці праме́жнасцях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праме́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праме́жны праме́жная праме́жнае праме́жныя
Р. праме́жнага праме́жнай
праме́жнае		 праме́жнага праме́жных
Д. праме́жнаму праме́жнай праме́жнаму праме́жным
В. праме́жны (неадуш.)
праме́жнага (адуш.)		 праме́жную праме́жнае праме́жныя (неадуш.)
праме́жных (адуш.)
Т. праме́жным праме́жнай
праме́жнаю		 праме́жным праме́жнымі
М. праме́жным праме́жнай праме́жным праме́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.