прысо́лены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысо́лены |
прысо́леная |
прысо́ленае |
прысо́леныя |
| Р. |
прысо́ленага |
прысо́ленай прысо́ленае |
прысо́ленага |
прысо́леных |
| Д. |
прысо́ленаму |
прысо́ленай |
прысо́ленаму |
прысо́леным |
| В. |
прысо́лены (неадуш.) прысо́ленага (адуш.) |
прысо́леную |
прысо́ленае |
прысо́леныя (неадуш.) прысо́леных (адуш.) |
| Т. |
прысо́леным |
прысо́ленай прысо́ленаю |
прысо́леным |
прысо́ленымі |
| М. |
прысо́леным |
прысо́ленай |
прысо́леным |
прысо́леных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысо́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысо́лены |
прысо́леная |
прысо́ленае |
прысо́леныя |
| Р. |
прысо́ленага |
прысо́ленай прысо́ленае |
прысо́ленага |
прысо́леных |
| Д. |
прысо́ленаму |
прысо́ленай |
прысо́ленаму |
прысо́леным |
| В. |
прысо́лены (неадуш.) прысо́ленага (адуш.) |
прысо́леную |
прысо́ленае |
прысо́леныя (неадуш.) прысо́леных (адуш.) |
| Т. |
прысо́леным |
прысо́ленай прысо́ленаю |
прысо́леным |
прысо́ленымі |
| М. |
прысо́леным |
прысо́ленай |
прысо́леным |
прысо́леных |
Кароткая форма: прысо́лена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысо́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прысо́льванне |
| Р. |
прысо́львання |
| Д. |
прысо́льванню |
| В. |
прысо́льванне |
| Т. |
прысо́льваннем |
| М. |
прысо́льванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прысо́львацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прысо́льваецца |
прысо́льваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прысо́льваўся |
прысо́льваліся |
| ж. |
прысо́львалася |
| н. |
прысо́львалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысо́льваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысо́льваю |
прысо́льваем |
| 2-я ас. |
прысо́льваеш |
прысо́льваеце |
| 3-я ас. |
прысо́львае |
прысо́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прысо́льваў |
прысо́львалі |
| ж. |
прысо́львала |
| н. |
прысо́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысо́львай |
прысо́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прысо́льваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысо́нцавік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прысо́нцавік |
прысо́нцавікі |
| Р. |
прысо́нцавіка |
прысо́нцавікаў |
| Д. |
прысо́нцавіку |
прысо́нцавікам |
| В. |
прысо́нцавік |
прысо́нцавікі |
| Т. |
прысо́нцавікам |
прысо́нцавікамі |
| М. |
прысо́нцавіку |
прысо́нцавіках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысо́с
‘дзеянне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прысо́с |
| Р. |
прысо́су |
| Д. |
прысо́су |
| В. |
прысо́с |
| Т. |
прысо́сам |
| М. |
прысо́се |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прысо́с
‘прыстасаванне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прысо́с |
прысо́сы |
| Р. |
прысо́са |
прысо́саў |
| Д. |
прысо́су |
прысо́сам |
| В. |
прысо́с |
прысо́сы |
| Т. |
прысо́сам |
прысо́самі |
| М. |
прысо́се |
прысо́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.