Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

прако́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прако́л прако́лы
Р. прако́лу прако́лаў
Д. прако́лу прако́лам
В. прако́л прако́лы
Т. прако́лам прако́ламі
М. прако́ле прако́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прако́латы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прако́латы прако́латая прако́латае прако́латыя
Р. прако́латага прако́латай
прако́латае		 прако́латага прако́латых
Д. прако́латаму прако́латай прако́латаму прако́латым
В. прако́латы (неадуш.)
прако́латага (адуш.)		 прако́латую прако́латае прако́латыя (неадуш.)
прако́латых (адуш.)
Т. прако́латым прако́латай
прако́латаю		 прако́латым прако́латымі
М. прако́латым прако́латай прако́латым прако́латых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прако́латы

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прако́латы прако́латая прако́латае прако́латыя
Р. прако́латага прако́латай
прако́латае		 прако́латага прако́латых
Д. прако́латаму прако́латай прако́латаму прако́латым
В. прако́латы (неадуш.)
прако́латага (адуш.)		 прако́латую прако́латае прако́латыя (неадуш.)
прако́латых (адуш.)
Т. прако́латым прако́латай
прако́латаю		 прако́латым прако́латымі
М. прако́латым прако́латай прако́латым прако́латых

Кароткая форма: прако́лата.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прако́лачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прако́лачны прако́лачная прако́лачнае прако́лачныя
Р. прако́лачнага прако́лачнай
прако́лачнае		 прако́лачнага прако́лачных
Д. прако́лачнаму прако́лачнай прако́лачнаму прако́лачным
В. прако́лачны прако́лачную прако́лачнае прако́лачныя
Т. прако́лачным прако́лачнай
прако́лачнаю		 прако́лачным прако́лачнымі
М. прако́лачным прако́лачнай прако́лачным прако́лачных

Крыніцы: tsblm1996.

прако́лванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прако́лванне
Р. прако́лвання
Д. прако́лванню
В. прако́лванне
Т. прако́лваннем
М. прако́лванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прако́лвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прако́лваецца прако́лваюцца
Прошлы час
м. прако́лваўся прако́лваліся
ж. прако́лвалася
н. прако́лвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прако́лваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прако́лваю прако́лваем
2-я ас. прако́лваеш прако́лваеце
3-я ас. прако́лвае прако́лваюць
Прошлы час
м. прако́лваў прако́лвалі
ж. прако́лвала
н. прако́лвала
Загадны лад
2-я ас. прако́лвай прако́лвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прако́лваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прако́ліна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прако́ліна прако́ліны
Р. прако́ліны прако́лін
Д. прако́ліне прако́лінам
В. прако́ліну прако́ліны
Т. прако́лінай
прако́лінаю		 прако́лінамі
М. прако́ліне прако́лінах

Крыніцы: piskunou2012.

прако́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прако́лка прако́лкі
Р. прако́лкі прако́лак
Д. прако́лцы прако́лкам
В. прако́лку прако́лкі
Т. прако́лкай
прако́лкаю		 прако́лкамі
М. прако́лцы прако́лках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

прако́нсул

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прако́нсул прако́нсулы
Р. прако́нсула прако́нсулаў
Д. прако́нсулу прако́нсулам
В. прако́нсула прако́нсулаў
Т. прако́нсулам прако́нсуламі
М. прако́нсуле прако́нсулах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.