Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

валападо́бна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
валападо́бна - -

валападо́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. валападо́бны валападо́бная валападо́бнае валападо́бныя
Р. валападо́бнага валападо́бнай
валападо́бнае		 валападо́бнага валападо́бных
Д. валападо́бнаму валападо́бнай валападо́бнаму валападо́бным
В. валападо́бны (неадуш.)
валападо́бнага (адуш.)		 валападо́бную валападо́бнае валападо́бныя (неадуш.)
валападо́бных (адуш.)
Т. валападо́бным валападо́бнай
валападо́бнаю		 валападо́бным валападо́бнымі
М. валападо́бным валападо́бнай валападо́бным валападо́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

валапа́с

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. валапа́с валапа́сы
Р. валапа́са валапа́саў
Д. валапа́су валапа́сам
В. валапа́са валапа́саў
Т. валапа́сам валапа́самі
М. валапа́се валапа́сах

Крыніцы: krapivabr2012.

Валапа́с

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Валапа́с
Р. Валапа́са
Д. Валапа́су
В. Валапа́с
Т. Валапа́сам
М. Валапа́се

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

валаправо́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. валаправо́д валаправо́ды
Р. валаправо́да валаправо́даў
Д. валаправо́ду валаправо́дам
В. валаправо́д валаправо́ды
Т. валаправо́дам валаправо́дамі
М. валаправо́дзе валаправо́дах

Крыніцы: piskunou2012.

валапю́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. валапю́к
Р. валапю́ка
Д. валапю́ку
В. валапю́к
Т. валапю́кам
М. валапю́ку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

валарыза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. валарыза́цыя
Р. валарыза́цыі
Д. валарыза́цыі
В. валарыза́цыю
Т. валарыза́цыяй
валарыза́цыяю
М. валарыза́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

валасава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. валасава́ты валасава́тая валасава́тае валасава́тыя
Р. валасава́тага валасава́тай
валасава́тае		 валасава́тага валасава́тых
Д. валасава́таму валасава́тай валасава́таму валасава́тым
В. валасава́ты (неадуш.)
валасава́тага (адуш.)		 валасава́тую валасава́тае валасава́тыя (неадуш.)
валасава́тых (адуш.)
Т. валасава́тым валасава́тай
валасава́таю		 валасава́тым валасава́тымі
М. валасава́тым валасава́тай валасава́тым валасава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

валасаві́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. валасаві́на
Р. валасаві́ны
Д. валасаві́не
В. валасаві́ну
Т. валасаві́най
валасаві́наю
М. валасаві́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

валасае́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. валасае́д валасае́ды
Р. валасае́да валасае́даў
Д. валасае́ду валасае́дам
В. валасае́да валасае́даў
Т. валасае́дам валасае́дамі
М. валасае́дзе валасае́дах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.