прысла́ць
‘да прысылаць’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прышлю́ |
прышлё́м |
| 2-я ас. |
прышле́ш |
прышляце́ |
| 3-я ас. |
прышле́ |
прышлю́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прысла́ў |
прысла́лі |
| ж. |
прысла́ла |
| н. |
прысла́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прышлі́ |
прышлі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прысла́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
прысла́ць
‘заслаць’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысцялю́ |
прысце́лем |
| 2-я ас. |
прысце́леш |
прысце́леце |
| 3-я ас. |
прысце́ле |
прысце́люць |
| Прошлы час |
| м. |
прысла́ў |
прысла́лі |
| ж. |
прысла́ла |
| н. |
прысла́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысцялі́ |
прысцялі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прысла́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996.
прыслепава́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыслепава́тасць |
| Р. |
прыслепава́тасці |
| Д. |
прыслепава́тасці |
| В. |
прыслепава́тасць |
| Т. |
прыслепава́тасцю |
| М. |
прыслепава́тасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыслепава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыслепава́ты |
прыслепава́тая |
прыслепава́тае |
прыслепава́тыя |
| Р. |
прыслепава́тага |
прыслепава́тай прыслепава́тае |
прыслепава́тага |
прыслепава́тых |
| Д. |
прыслепава́таму |
прыслепава́тай |
прыслепава́таму |
прыслепава́тым |
| В. |
прыслепава́ты (неадуш.) прыслепава́тага (адуш.) |
прыслепава́тую |
прыслепава́тае |
прыслепава́тыя (неадуш.) прыслепава́тых (адуш.) |
| Т. |
прыслепава́тым |
прыслепава́тай прыслепава́таю |
прыслепава́тым |
прыслепава́тымі |
| М. |
прыслепава́тым |
прыслепава́тай |
прыслепава́тым |
прыслепава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысле́плены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысле́плены |
прысле́пленая |
прысле́пленае |
прысле́пленыя |
| Р. |
прысле́пленага |
прысле́пленай прысле́пленае |
прысле́пленага |
прысле́пленых |
| Д. |
прысле́пленаму |
прысле́пленай |
прысле́пленаму |
прысле́пленым |
| В. |
прысле́плены (неадуш.) прысле́пленага (адуш.) |
прысле́пленую |
прысле́пленае |
прысле́пленыя (неадуш.) прысле́пленых (адуш.) |
| Т. |
прысле́пленым |
прысле́пленай прысле́пленаю |
прысле́пленым |
прысле́пленымі |
| М. |
прысле́пленым |
прысле́пленай |
прысле́пленым |
прысле́пленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыслі́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыслі́нены |
прыслі́неная |
прыслі́ненае |
прыслі́неныя |
| Р. |
прыслі́ненага |
прыслі́ненай прыслі́ненае |
прыслі́ненага |
прыслі́неных |
| Д. |
прыслі́ненаму |
прыслі́ненай |
прыслі́ненаму |
прыслі́неным |
| В. |
прыслі́нены (неадуш.) прыслі́ненага (адуш.) |
прыслі́неную |
прыслі́ненае |
прыслі́неныя (неадуш.) прыслі́неных (адуш.) |
| Т. |
прыслі́неным |
прыслі́ненай прыслі́ненаю |
прыслі́неным |
прыслі́ненымі |
| М. |
прыслі́неным |
прыслі́ненай |
прыслі́неным |
прыслі́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.