Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прагно́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	прагно́з	прагно́зы
Р.	прагно́зу	прагно́заў
Д.	прагно́зу	прагно́зам
В.	прагно́з	прагно́зы
Т.	прагно́зам	прагно́замі
М.	прагно́зе	прагно́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прагно́зна-аналіты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прагно́зна-аналіты́чны	прагно́зна-аналіты́чная	прагно́зна-аналіты́чнае	прагно́зна-аналіты́чныя
Р.	прагно́зна-аналіты́чнага	прагно́зна-аналіты́чнай прагно́зна-аналіты́чнае	прагно́зна-аналіты́чнага	прагно́зна-аналіты́чных
Д.	прагно́зна-аналіты́чнаму	прагно́зна-аналіты́чнай	прагно́зна-аналіты́чнаму	прагно́зна-аналіты́чным
В.	прагно́зна-аналіты́чны (неадуш.) прагно́зна-аналіты́чнага (адуш.)	прагно́зна-аналіты́чную	прагно́зна-аналіты́чнае	прагно́зна-аналіты́чныя (неадуш.) прагно́зна-аналіты́чных (адуш.)
Т.	прагно́зна-аналіты́чным	прагно́зна-аналіты́чнай прагно́зна-аналіты́чнаю	прагно́зна-аналіты́чным	прагно́зна-аналіты́чнымі
М.	прагно́зна-аналіты́чным	прагно́зна-аналіты́чнай	прагно́зна-аналіты́чным	прагно́зна-аналіты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

прагно́зны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прагно́зны	прагно́зная	прагно́знае	прагно́зныя
Р.	прагно́знага	прагно́знай прагно́знае	прагно́знага	прагно́зных
Д.	прагно́знаму	прагно́знай	прагно́знаму	прагно́зным
В.	прагно́зны (неадуш.) прагно́знага (адуш.)	прагно́зную	прагно́знае	прагно́зныя (неадуш.) прагно́зных (адуш.)
Т.	прагно́зным	прагно́знай прагно́знаю	прагно́зным	прагно́знымі
М.	прагно́зным	прагно́знай	прагно́зным	прагно́зных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прагно́стыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	прагно́стыка
Р.	прагно́стыкі
Д.	прагно́стыцы
В.	прагно́стыку
Т.	прагно́стыкай прагно́стыкаю
М.	прагно́стыцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прагнуса́віць

‘сказаць гнусавым голасам што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прагнуса́ўлю	прагнуса́вім
2-я ас.	прагнуса́віш	прагнуса́віце
3-я ас.	прагнуса́віць	прагнуса́вяць
Прошлы час
м.	прагнуса́віў	прагнуса́вілі
ж.	прагнуса́віла
н.	прагнуса́віла
Загадны лад
2-я ас.	прагнуса́ў	прагнуса́ўце
Дзеепрыслоўе
прош. час	прагнуса́віўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прагнуса́ўлены

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прагнуса́ўлены	прагнуса́ўленая	прагнуса́ўленае	прагнуса́ўленыя
Р.	прагнуса́ўленага	прагнуса́ўленай прагнуса́ўленае	прагнуса́ўленага	прагнуса́ўленых
Д.	прагнуса́ўленаму	прагнуса́ўленай	прагнуса́ўленаму	прагнуса́ўленым
В.	прагнуса́ўлены (неадуш.) прагнуса́ўленага (адуш.)	прагнуса́ўленую	прагнуса́ўленае	прагнуса́ўленыя (неадуш.) прагнуса́ўленых (адуш.)
Т.	прагнуса́ўленым	прагнуса́ўленай прагнуса́ўленаю	прагнуса́ўленым	прагнуса́ўленымі
М.	прагнуса́ўленым	прагнуса́ўленай	прагнуса́ўленым	прагнуса́ўленых

Крыніцы: piskunou2012.

прагнуса́ўлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прагнуса́ўлены	прагнуса́ўленая	прагнуса́ўленае	прагнуса́ўленыя
Р.	прагнуса́ўленага	прагнуса́ўленай прагнуса́ўленае	прагнуса́ўленага	прагнуса́ўленых
Д.	прагнуса́ўленаму	прагнуса́ўленай	прагнуса́ўленаму	прагнуса́ўленым
В.	прагнуса́ўлены (неадуш.) прагнуса́ўленага (адуш.)	прагнуса́ўленую	прагнуса́ўленае	прагнуса́ўленыя (неадуш.) прагнуса́ўленых (адуш.)
Т.	прагнуса́ўленым	прагнуса́ўленай прагнуса́ўленаю	прагнуса́ўленым	прагнуса́ўленымі
М.	прагнуса́ўленым	прагнуса́ўленай	прагнуса́ўленым	прагнуса́ўленых

Крыніцы: piskunou2012.

прагну́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прагну́ты	прагну́тая	прагну́тае	прагну́тыя
Р.	прагну́тага	прагну́тай прагну́тае	прагну́тага	прагну́тых
Д.	прагну́таму	прагну́тай	прагну́таму	прагну́тым
В.	прагну́ты (неадуш.) прагну́тага (адуш.)	прагну́тую	прагну́тае	прагну́тыя (неадуш.) прагну́тых (адуш.)
Т.	прагну́тым	прагну́тай прагну́таю	прагну́тым	прагну́тымі
М.	прагну́тым	прагну́тай	прагну́тым	прагну́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

прагну́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прагну́ты	прагну́тая	прагну́тае	прагну́тыя
Р.	прагну́тага	прагну́тай прагну́тае	прагну́тага	прагну́тых
Д.	прагну́таму	прагну́тай	прагну́таму	прагну́тым
В.	прагну́ты (неадуш.) прагну́тага (адуш.)	прагну́тую	прагну́тае	прагну́тыя (неадуш.) прагну́тых (адуш.)
Т.	прагну́тым	прагну́тай прагну́таю	прагну́тым	прагну́тымі
М.	прагну́тым	прагну́тай	прагну́тым	прагну́тых

Кароткая форма: прагну́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

пра́гнуцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	-	-
2-я ас.	-	-
3-я ас.	пра́гнецца	пра́гнуцца
Прошлы час
м.	пра́гнуўся	пра́гнуліся
ж.	пра́гнулася
н.	пра́гнулася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)