ге́мула
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ге́мула |
ге́мулы |
| Р. |
ге́мулы |
ге́мул |
| Д. |
ге́муле |
ге́мулам |
| В. |
ге́мулу |
ге́мулы |
| Т. |
ге́мулай ге́мулаю |
ге́муламі |
| М. |
ге́муле |
ге́мулах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ге́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ге́н |
ге́ны |
| Р. |
ге́на |
ге́наў |
| Д. |
ге́ну |
ге́нам |
| В. |
ге́н |
ге́ны |
| Т. |
ге́нам |
ге́намі |
| М. |
ге́не |
ге́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
генагеагра́фія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
генагеагра́фія |
| Р. |
генагеагра́фіі |
| Д. |
генагеагра́фіі |
| В. |
генагеагра́фію |
| Т. |
генагеагра́фіяй генагеагра́фіяю |
| М. |
генагеагра́фіі |
Крыніцы:
piskunou2012.
Гена́дзь
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Гена́дзь |
Гена́дзі |
| Р. |
Гена́дзя |
Гена́дзяў |
| Д. |
Гена́дзю |
Гена́дзям |
| В. |
Гена́дзя |
Гена́дзяў |
| Т. |
Гена́дзем |
Гена́дзямі |
| М. |
Гена́дзю |
Гена́дзях |
генако́пія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
генако́пія |
генако́піі |
| Р. |
генако́піі |
генако́пій |
| Д. |
генако́піі |
генако́піям |
| В. |
генако́пію |
генако́піі |
| Т. |
генако́піяй генако́піяю |
генако́піямі |
| М. |
генако́піі |
генако́піях |
Крыніцы:
piskunou2012.
генаты́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
генаты́п |
генаты́пы |
| Р. |
генаты́па |
генаты́паў |
| Д. |
генаты́пу |
генаты́пам |
| В. |
генаты́п |
генаты́пы |
| Т. |
генаты́пам |
генаты́памі |
| М. |
генаты́пе |
генаты́пах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
генатыпі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
генатыпі́чны |
генатыпі́чная |
генатыпі́чнае |
генатыпі́чныя |
| Р. |
генатыпі́чнага |
генатыпі́чнай генатыпі́чнае |
генатыпі́чнага |
генатыпі́чных |
| Д. |
генатыпі́чнаму |
генатыпі́чнай |
генатыпі́чнаму |
генатыпі́чным |
| В. |
генатыпі́чны (неадуш.) генатыпі́чнага (адуш.) |
генатыпі́чную |
генатыпі́чнае |
генатыпі́чныя (неадуш.) генатыпі́чных (адуш.) |
| Т. |
генатыпі́чным |
генатыпі́чнай генатыпі́чнаю |
генатыпі́чным |
генатыпі́чнымі |
| М. |
генатыпі́чным |
генатыпі́чнай |
генатыпі́чным |
генатыпі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
генатэі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
генатэі́зм |
| Р. |
генатэі́зму |
| Д. |
генатэі́зму |
| В. |
генатэі́зм |
| Т. |
генатэі́змам |
| М. |
генатэі́зме |
Крыніцы:
piskunou2012.