Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Бяро́за

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Бяро́зава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

бяро́зава-асі́навы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяро́зава-асі́навы	бяро́зава-асі́навая	бяро́зава-асі́навае	бяро́зава-асі́навыя
Р.	бяро́зава-асі́навага	бяро́зава-асі́навай бяро́зава-асі́навае	бяро́зава-асі́навага	бяро́зава-асі́навых
Д.	бяро́зава-асі́наваму	бяро́зава-асі́навай	бяро́зава-асі́наваму	бяро́зава-асі́навым
В.	бяро́зава-асі́навы (неадуш.) бяро́зава-асі́навага (адуш.)	бяро́зава-асі́навую	бяро́зава-асі́навае	бяро́зава-асі́навыя (неадуш.) бяро́зава-асі́навых (адуш.)
Т.	бяро́зава-асі́навым	бяро́зава-асі́навай бяро́зава-асі́наваю	бяро́зава-асі́навым	бяро́зава-асі́навымі
М.	бяро́зава-асі́навым	бяро́зава-асі́навай	бяро́зава-асі́навым	бяро́зава-асі́навых

Крыніцы: piskunou2012.

бяро́зава-хваёвы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяро́зава-хваёвы	бяро́зава-хваёвая	бяро́зава-хваёвае	бяро́зава-хваёвыя
Р.	бяро́зава-хваёвага	бяро́зава-хваёвай бяро́зава-хваёвае	бяро́зава-хваёвага	бяро́зава-хваёвых
Д.	бяро́зава-хваёваму	бяро́зава-хваёвай	бяро́зава-хваёваму	бяро́зава-хваёвым
В.	бяро́зава-хваёвы (неадуш.) бяро́зава-хваёвага (адуш.)	бяро́зава-хваёвую	бяро́зава-хваёвае	бяро́зава-хваёвыя (неадуш.) бяро́зава-хваёвых (адуш.)
Т.	бяро́зава-хваёвым	бяро́зава-хваёвай бяро́зава-хваёваю	бяро́зава-хваёвым	бяро́зава-хваёвымі
М.	бяро́зава-хваёвым	бяро́зава-хваёвай	бяро́зава-хваёвым	бяро́зава-хваёвых

Крыніцы: piskunou2012.

Бяро́завец

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

бяро́завік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Бяро́завікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Бяро́завіца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

бяро́завіцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяро́завіцкі	бяро́завіцкая	бяро́завіцкае	бяро́завіцкія
Р.	бяро́завіцкага	бяро́завіцкай бяро́завіцкае	бяро́завіцкага	бяро́завіцкіх
Д.	бяро́завіцкаму	бяро́завіцкай	бяро́завіцкаму	бяро́завіцкім
В.	бяро́завіцкі (неадуш.) бяро́завіцкага (адуш.)	бяро́завіцкую	бяро́завіцкае	бяро́завіцкія (неадуш.) бяро́завіцкіх (адуш.)
Т.	бяро́завіцкім	бяро́завіцкай бяро́завіцкаю	бяро́завіцкім	бяро́завіцкімі
М.	бяро́завіцкім	бяро́завіцкай	бяро́завіцкім	бяро́завіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Бяро́завічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum