праваахо́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праваахо́ўнік |
праваахо́ўнікі |
| Р. |
праваахо́ўніка |
праваахо́ўнікаў |
| Д. |
праваахо́ўніку |
праваахо́ўнікам |
| В. |
праваахо́ўніка |
праваахо́ўнікаў |
| Т. |
праваахо́ўнікам |
праваахо́ўнікамі |
| М. |
праваахо́ўніку |
праваахо́ўніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
праваахо́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праваахо́ўны |
праваахо́ўная |
праваахо́ўнае |
праваахо́ўныя |
| Р. |
праваахо́ўнага |
праваахо́ўнай праваахо́ўнае |
праваахо́ўнага |
праваахо́ўных |
| Д. |
праваахо́ўнаму |
праваахо́ўнай |
праваахо́ўнаму |
праваахо́ўным |
| В. |
праваахо́ўны (неадуш.) праваахо́ўнага (адуш.) |
праваахо́ўную |
праваахо́ўнае |
праваахо́ўныя (неадуш.) праваахо́ўных (адуш.) |
| Т. |
праваахо́ўным |
праваахо́ўнай праваахо́ўнаю |
праваахо́ўным |
праваахо́ўнымі |
| М. |
праваахо́ўным |
праваахо́ўнай |
праваахо́ўным |
праваахо́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
правабако́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| правабако́ва |
- |
- |
правабако́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
правабако́вы |
правабако́вая |
правабако́вае |
правабако́выя |
| Р. |
правабако́вага |
правабако́вай правабако́вае |
правабако́вага |
правабако́вых |
| Д. |
правабако́ваму |
правабако́вай |
правабако́ваму |
правабако́вым |
| В. |
правабако́вы (неадуш.) правабако́вага (адуш.) |
правабако́вую |
правабако́вае |
правабако́выя (неадуш.) правабако́вых (адуш.) |
| Т. |
правабако́вым |
правабако́вай правабако́ваю |
правабако́вым |
правабако́вымі |
| М. |
правабако́вым |
правабако́вай |
правабако́вым |
правабако́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
правабо́рац
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
правабо́рац |
правабо́рцы |
| Р. |
правабо́рца |
правабо́рцаў |
| Д. |
правабо́рцу |
правабо́рцам |
| В. |
правабо́рца |
правабо́рцаў |
| Т. |
правабо́рцам |
правабо́рцамі |
| М. |
правабо́рцу |
правабо́рцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
правабярэ́жжа
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
правабярэ́жжа |
правабярэ́жжы |
| Р. |
правабярэ́жжа |
правабярэ́жжаў |
| Д. |
правабярэ́жжу |
правабярэ́жжам |
| В. |
правабярэ́жжа |
правабярэ́жжы |
| Т. |
правабярэ́жжам |
правабярэ́жжамі |
| М. |
правабярэ́жжы |
правабярэ́жжах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
правабярэ́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
правабярэ́жны |
правабярэ́жная |
правабярэ́жнае |
правабярэ́жныя |
| Р. |
правабярэ́жнага |
правабярэ́жнай правабярэ́жнае |
правабярэ́жнага |
правабярэ́жных |
| Д. |
правабярэ́жнаму |
правабярэ́жнай |
правабярэ́жнаму |
правабярэ́жным |
| В. |
правабярэ́жны (неадуш.) правабярэ́жнага (адуш.) |
правабярэ́жную |
правабярэ́жнае |
правабярэ́жныя (неадуш.) правабярэ́жных (адуш.) |
| Т. |
правабярэ́жным |
правабярэ́жнай правабярэ́жнаю |
правабярэ́жным |
правабярэ́жнымі |
| М. |
правабярэ́жным |
правабярэ́жнай |
правабярэ́жным |
правабярэ́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
правава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
правава́нне |
| Р. |
правава́ння |
| Д. |
правава́нню |
| В. |
правава́нне |
| Т. |
правава́ннем |
| М. |
правава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.