прысарама́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысарама́чаны |
прысарама́чаная |
прысарама́чанае |
прысарама́чаныя |
| Р. |
прысарама́чанага |
прысарама́чанай прысарама́чанае |
прысарама́чанага |
прысарама́чаных |
| Д. |
прысарама́чанаму |
прысарама́чанай |
прысарама́чанаму |
прысарама́чаным |
| В. |
прысарама́чаны (неадуш.) прысарама́чанага (адуш.) |
прысарама́чаную |
прысарама́чанае |
прысарама́чаныя (неадуш.) прысарама́чаных (адуш.) |
| Т. |
прысарама́чаным |
прысарама́чанай прысарама́чанаю |
прысарама́чаным |
прысарама́чанымі |
| М. |
прысарама́чаным |
прысарама́чанай |
прысарама́чаным |
прысарама́чаных |
Кароткая форма: прысарама́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прысарама́чваць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысарама́чваю |
прысарама́чваем |
| 2-я ас. |
прысарама́чваеш |
прысарама́чваеце |
| 3-я ас. |
прысарама́чвае |
прысарама́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прысарама́чваў |
прысарама́чвалі |
| ж. |
прысарама́чвала |
| н. |
прысарама́чвала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прысарама́чваючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прысаро́міць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысаро́млю |
прысаро́мім |
| 2-я ас. |
прысаро́міш |
прысаро́міце |
| 3-я ас. |
прысаро́міць |
прысаро́мяць |
| Прошлы час |
| м. |
прысаро́міў |
прысаро́мілі |
| ж. |
прысаро́міла |
| н. |
прысаро́міла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысаро́м |
прысаро́мце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прысаро́міўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прысаро́млена
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| прысаро́млена |
- |
- |
прысаро́мленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прысаро́мленасць |
| Р. |
прысаро́мленасці |
| Д. |
прысаро́мленасці |
| В. |
прысаро́мленасць |
| Т. |
прысаро́мленасцю |
| М. |
прысаро́мленасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысаро́млены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысаро́млены |
прысаро́мленая |
прысаро́мленае |
прысаро́мленыя |
| Р. |
прысаро́мленага |
прысаро́мленай прысаро́мленае |
прысаро́мленага |
прысаро́мленых |
| Д. |
прысаро́мленаму |
прысаро́мленай |
прысаро́мленаму |
прысаро́мленым |
| В. |
прысаро́млены (неадуш.) прысаро́мленага (адуш.) |
прысаро́мленую |
прысаро́мленае |
прысаро́мленыя (неадуш.) прысаро́мленых (адуш.) |
| Т. |
прысаро́мленым |
прысаро́мленай прысаро́мленаю |
прысаро́мленым |
прысаро́мленымі |
| М. |
прысаро́мленым |
прысаро́мленай |
прысаро́мленым |
прысаро́мленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прысаро́млены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысаро́млены |
прысаро́мленая |
прысаро́мленае |
прысаро́мленыя |
| Р. |
прысаро́мленага |
прысаро́мленай прысаро́мленае |
прысаро́мленага |
прысаро́мленых |
| Д. |
прысаро́мленаму |
прысаро́мленай |
прысаро́мленаму |
прысаро́мленым |
| В. |
прысаро́млены (неадуш.) прысаро́мленага (адуш.) |
прысаро́мленую |
прысаро́мленае |
прысаро́мленыя (неадуш.) прысаро́мленых (адуш.) |
| Т. |
прысаро́мленым |
прысаро́мленай прысаро́мленаю |
прысаро́мленым |
прысаро́мленымі |
| М. |
прысаро́мленым |
прысаро́мленай |
прысаро́мленым |
прысаро́мленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прысаро́млены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысаро́млены |
прысаро́мленая |
прысаро́мленае |
прысаро́мленыя |
| Р. |
прысаро́мленага |
прысаро́мленай прысаро́мленае |
прысаро́мленага |
прысаро́мленых |
| Д. |
прысаро́мленаму |
прысаро́мленай |
прысаро́мленаму |
прысаро́мленым |
| В. |
прысаро́млены (неадуш.) прысаро́мленага (адуш.) |
прысаро́мленую |
прысаро́мленае |
прысаро́мленыя (неадуш.) прысаро́мленых (адуш.) |
| Т. |
прысаро́мленым |
прысаро́мленай прысаро́мленаю |
прысаро́мленым |
прысаро́мленымі |
| М. |
прысаро́мленым |
прысаро́мленай |
прысаро́мленым |
прысаро́мленых |
Кароткая форма: прысаро́млена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прысаро́мліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прысаро́мліванне |
| Р. |
прысаро́млівання |
| Д. |
прысаро́мліванню |
| В. |
прысаро́мліванне |
| Т. |
прысаро́мліваннем |
| М. |
прысаро́мліванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысаро́мліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысаро́мліваю |
прысаро́мліваем |
| 2-я ас. |
прысаро́мліваеш |
прысаро́мліваеце |
| 3-я ас. |
прысаро́млівае |
прысаро́мліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прысаро́мліваў |
прысаро́млівалі |
| ж. |
прысаро́млівала |
| н. |
прысаро́млівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысаро́млівай |
прысаро́млівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прысаро́мліваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.