марынава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
марынава́ны |
марынава́ная |
марынава́нае |
марынава́ныя |
| Р. |
марынава́нага |
марынава́най
марынава́нае |
марынава́нага |
марынава́ных |
| Д. |
марынава́наму |
марынава́най |
марынава́наму |
марынава́ным |
| В. |
марынава́ны (неадуш.)
марынава́нага (адуш.) |
марынава́ную |
марынава́нае |
марынава́ныя (неадуш.)
марынава́ных (адуш.) |
| Т. |
марынава́ным |
марынава́най
марынава́наю |
марынава́ным |
марынава́нымі |
| М. |
марынава́ным |
марынава́най |
марынава́ным |
марынава́ных |
Кароткая форма: марынава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
марынава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
марыну́ецца |
марыну́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
марынава́ўся |
марынава́ліся |
| ж. |
марынава́лася |
| н. |
марынава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
марынава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
марыну́ю |
марыну́ем |
| 2-я ас. |
марыну́еш |
марыну́еце |
| 3-я ас. |
марыну́е |
марыну́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
марынава́ў |
марынава́лі |
| ж. |
марынава́ла |
| н. |
марынава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
марыну́й |
марыну́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
марыну́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
марына́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
марына́д |
марына́ды |
| Р. |
марына́ду |
марына́даў |
| Д. |
марына́ду |
марына́дам |
| В. |
марына́д |
марына́ды |
| Т. |
марына́дам |
марына́дамі |
| М. |
марына́дзе |
марына́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
марына́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
марына́дны |
марына́дная |
марына́днае |
марына́дныя |
| Р. |
марына́днага |
марына́днай
марына́днае |
марына́днага |
марына́дных |
| Д. |
марына́днаму |
марына́днай |
марына́днаму |
марына́дным |
| В. |
марына́дны (неадуш.)
марына́днага (адуш.) |
марына́дную |
марына́днае |
марына́дныя (неадуш.)
марына́дных (адуш.) |
| Т. |
марына́дным |
марына́днай
марына́днаю |
марына́дным |
марына́днымі |
| М. |
марына́дным |
марына́днай |
марына́дным |
марына́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Марынапо́лле
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Марынапо́лле |
| Р. |
Марынапо́лля |
| Д. |
Марынапо́ллю |
| В. |
Марынапо́лле |
| Т. |
Марынапо́ллем |
| М. |
Марынапо́ллі |
марына́рачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
марына́рачка |
марына́рачкі |
| Р. |
марына́рачкі |
марына́рачак |
| Д. |
марына́рачцы |
марына́рачкам |
| В. |
марына́рачку |
марына́рачкі |
| Т. |
марына́рачкай
марына́рачкаю |
марына́рачкамі |
| М. |
марына́рачцы |
марына́рачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
марына́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
марына́рка |
марына́ркі |
| Р. |
марына́ркі |
марына́рак |
| Д. |
марына́рцы |
марына́ркам |
| В. |
марына́рку |
марына́ркі |
| Т. |
марына́ркай
марына́ркаю |
марына́ркамі |
| М. |
марына́рцы |
марына́рках |
Крыніцы:
piskunou2012.
марыні́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
марыні́зм |
| Р. |
марыні́зму |
| Д. |
марыні́зму |
| В. |
марыні́зм |
| Т. |
марыні́змам |
| М. |
марыні́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.