бушава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бушу́ю |
бушу́ем |
| 2-я ас. |
бушу́еш |
бушу́еце |
| 3-я ас. |
бушу́е |
бушу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
бушава́ў |
бушава́лі |
| ж. |
бушава́ла |
| н. |
бушава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
бушу́й |
бушу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
бушу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Бушаві́ца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Бушаві́ца |
| Р. |
Бушаві́цы |
| Д. |
Бушаві́цы |
| В. |
Бушаві́цу |
| Т. |
Бушаві́цай Бушаві́цаю |
| М. |
Бушаві́цы |
бу́шаль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бу́шаль |
бу́шалі |
| Р. |
бу́шаля |
бу́шаляў |
| Д. |
бу́шалю |
бу́шалям |
| В. |
бу́шаль |
бу́шалі |
| Т. |
бу́шалем |
бу́шалямі |
| М. |
бу́шалі |
бу́шалях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Бу́шаўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Бу́шаўка |
| Р. |
Бу́шаўкі |
| Д. |
Бу́шаўцы |
| В. |
Бу́шаўку |
| Т. |
Бу́шаўкай Бу́шаўкаю |
| М. |
Бу́шаўцы |
Буша́цін
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Буша́цін |
| Р. |
Буша́ціна |
| Д. |
Буша́ціну |
| В. |
Буша́цін |
| Т. |
Буша́цінам |
| М. |
Буша́ціне |
Бу́шкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Бу́шкі |
| Р. |
Бу́шак Бу́шкаў |
| Д. |
Бу́шкам |
| В. |
Бу́шкі |
| Т. |
Бу́шкамі |
| М. |
Бу́шках |
бушлава́ціць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бушлава́чу |
бушлава́цім |
| 2-я ас. |
бушлава́ціш |
бушлава́ціце |
| 3-я ас. |
бушлава́ціць |
бушлава́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
бушлава́ціў |
бушлава́цілі |
| ж. |
бушлава́ціла |
| н. |
бушлава́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
бушлава́ць |
бушлава́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
бушлава́цячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
бушла́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бушла́т |
бушла́ты |
| Р. |
бушла́та |
бушла́таў |
| Д. |
бушла́ту |
бушла́там |
| В. |
бушла́т |
бушла́ты |
| Т. |
бушла́там |
бушла́тамі |
| М. |
бушла́це |
бушла́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
бушла́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бушла́тны |
бушла́тная |
бушла́тнае |
бушла́тныя |
| Р. |
бушла́тнага |
бушла́тнай бушла́тнае |
бушла́тнага |
бушла́тных |
| Д. |
бушла́тнаму |
бушла́тнай |
бушла́тнаму |
бушла́тным |
| В. |
бушла́тны (неадуш.) бушла́тнага (адуш.) |
бушла́тную |
бушла́тнае |
бушла́тныя (неадуш.) бушла́тных (адуш.) |
| Т. |
бушла́тным |
бушла́тнай бушла́тнаю |
бушла́тным |
бушла́тнымі |
| М. |
бушла́тным |
бушла́тнай |
бушла́тным |
бушла́тных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Бушлякі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Бушлякі́ |
| Р. |
Бушляко́ў |
| Д. |
Бушляка́м |
| В. |
Бушлякі́ |
| Т. |
Бушляка́мі |
| М. |
Бушляка́х |