прысабе́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысабе́чаны |
прысабе́чаная |
прысабе́чанае |
прысабе́чаныя |
| Р. |
прысабе́чанага |
прысабе́чанай прысабе́чанае |
прысабе́чанага |
прысабе́чаных |
| Д. |
прысабе́чанаму |
прысабе́чанай |
прысабе́чанаму |
прысабе́чаным |
| В. |
прысабе́чаны (неадуш.) прысабе́чанага (адуш.) |
прысабе́чаную |
прысабе́чанае |
прысабе́чаныя (неадуш.) прысабе́чаных (адуш.) |
| Т. |
прысабе́чаным |
прысабе́чанай прысабе́чанаю |
прысабе́чаным |
прысабе́чанымі |
| М. |
прысабе́чаным |
прысабе́чанай |
прысабе́чаным |
прысабе́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысабе́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прысабе́чванне |
| Р. |
прысабе́чвання |
| Д. |
прысабе́чванню |
| В. |
прысабе́чванне |
| Т. |
прысабе́чваннем |
| М. |
прысабе́чванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысабе́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысабе́чваю |
прысабе́чваем |
| 2-я ас. |
прысабе́чваеш |
прысабе́чваеце |
| 3-я ас. |
прысабе́чвае |
прысабе́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прысабе́чваў |
прысабе́чвалі |
| ж. |
прысабе́чвала |
| н. |
прысабе́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысабе́чвай |
прысабе́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прысабе́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысабе́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысабе́чу |
прысабе́чым |
| 2-я ас. |
прысабе́чыш |
прысабе́чыце |
| 3-я ас. |
прысабе́чыць |
прысабе́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
прысабе́чыў |
прысабе́чылі |
| ж. |
прысабе́чыла |
| н. |
прысабе́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысабе́ч |
прысабе́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прысабе́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыса́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыса́да |
прыса́ды |
| Р. |
прыса́ды |
прыса́д |
| Д. |
прыса́дзе |
прыса́дам |
| В. |
прыса́ду |
прыса́ды |
| Т. |
прыса́дай прыса́даю |
прыса́дамі |
| М. |
прыса́дзе |
прыса́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыса́дачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыса́дачны |
прыса́дачная |
прыса́дачнае |
прыса́дачныя |
| Р. |
прыса́дачнага |
прыса́дачнай прыса́дачнае |
прыса́дачнага |
прыса́дачных |
| Д. |
прыса́дачнаму |
прыса́дачнай |
прыса́дачнаму |
прыса́дачным |
| В. |
прыса́дачны (неадуш.) прыса́дачнага (адуш.) |
прыса́дачную |
прыса́дачнае |
прыса́дачныя (неадуш.) прыса́дачных (адуш.) |
| Т. |
прыса́дачным |
прыса́дачнай прыса́дачнаю |
прыса́дачным |
прыса́дачнымі |
| М. |
прыса́дачным |
прыса́дачнай |
прыса́дачным |
прыса́дачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыса́джаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыса́джаны |
прыса́джаная |
прыса́джанае |
прыса́джаныя |
| Р. |
прыса́джанага |
прыса́джанай прыса́джанае |
прыса́джанага |
прыса́джаных |
| Д. |
прыса́джанаму |
прыса́джанай |
прыса́джанаму |
прыса́джаным |
| В. |
прыса́джаны (неадуш.) прыса́джанага (адуш.) |
прыса́джаную |
прыса́джанае |
прыса́джаныя (неадуш.) прыса́джаных (адуш.) |
| Т. |
прыса́джаным |
прыса́джанай прыса́джанаю |
прыса́джаным |
прыса́джанымі |
| М. |
прыса́джаным |
прыса́джанай |
прыса́джаным |
прыса́джаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыса́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыса́джаны |
прыса́джаная |
прыса́джанае |
прыса́джаныя |
| Р. |
прыса́джанага |
прыса́джанай прыса́джанае |
прыса́джанага |
прыса́джаных |
| Д. |
прыса́джанаму |
прыса́джанай |
прыса́джанаму |
прыса́джаным |
| В. |
прыса́джаны (неадуш.) прыса́джанага (адуш.) |
прыса́джаную |
прыса́джанае |
прыса́джаныя (неадуш.) прыса́джаных (адуш.) |
| Т. |
прыса́джаным |
прыса́джанай прыса́джанаю |
прыса́джаным |
прыса́джанымі |
| М. |
прыса́джаным |
прыса́джанай |
прыса́джаным |
прыса́джаных |
Кароткая форма: прыса́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыса́джванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыса́джванне |
| Р. |
прыса́джвання |
| Д. |
прыса́джванню |
| В. |
прыса́джванне |
| Т. |
прыса́джваннем |
| М. |
прыса́джванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.