прырэ́заны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырэ́заны |
прырэ́заная |
прырэ́занае |
прырэ́заныя |
| Р. |
прырэ́занага |
прырэ́занай прырэ́занае |
прырэ́занага |
прырэ́заных |
| Д. |
прырэ́занаму |
прырэ́занай |
прырэ́занаму |
прырэ́заным |
| В. |
прырэ́заны (неадуш.) прырэ́занага (адуш.) |
прырэ́заную |
прырэ́занае |
прырэ́заныя (неадуш.) прырэ́заных (адуш.) |
| Т. |
прырэ́заным |
прырэ́занай прырэ́занаю |
прырэ́заным |
прырэ́занымі |
| М. |
прырэ́заным |
прырэ́занай |
прырэ́заным |
прырэ́заных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прырэ́заны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырэ́заны |
прырэ́заная |
прырэ́занае |
прырэ́заныя |
| Р. |
прырэ́занага |
прырэ́занай прырэ́занае |
прырэ́занага |
прырэ́заных |
| Д. |
прырэ́занаму |
прырэ́занай |
прырэ́занаму |
прырэ́заным |
| В. |
прырэ́заны (неадуш.) прырэ́занага (адуш.) |
прырэ́заную |
прырэ́занае |
прырэ́заныя (неадуш.) прырэ́заных (адуш.) |
| Т. |
прырэ́заным |
прырэ́занай прырэ́занаю |
прырэ́заным |
прырэ́занымі |
| М. |
прырэ́заным |
прырэ́занай |
прырэ́заным |
прырэ́заных |
Кароткая форма: прырэ́зана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прырэ́заць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырэ́жу |
прырэ́жам |
| 2-я ас. |
прырэ́жаш |
прырэ́жаце |
| 3-я ас. |
прырэ́жа |
прырэ́жуць |
| Прошлы час |
| м. |
прырэ́заў |
прырэ́залі |
| ж. |
прырэ́зала |
| н. |
прырэ́зала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырэ́ж |
прырэ́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прырэ́заўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прырэ́званне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прырэ́званне |
| Р. |
прырэ́звання |
| Д. |
прырэ́званню |
| В. |
прырэ́званне |
| Т. |
прырэ́званнем |
| М. |
прырэ́званні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прырэ́звацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прырэ́зваецца |
прырэ́зваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прырэ́зваўся |
прырэ́зваліся |
| ж. |
прырэ́звалася |
| н. |
прырэ́звалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прырэ́зваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырэ́зваю |
прырэ́зваем |
| 2-я ас. |
прырэ́зваеш |
прырэ́зваеце |
| 3-я ас. |
прырэ́звае |
прырэ́зваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прырэ́зваў |
прырэ́звалі |
| ж. |
прырэ́звала |
| н. |
прырэ́звала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырэ́звай |
прырэ́звайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прырэ́зваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прырэ́зка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прырэ́зка |
| Р. |
прырэ́зкі |
| Д. |
прырэ́зцы |
| В. |
прырэ́зку |
| Т. |
прырэ́зкай прырэ́зкаю |
| М. |
прырэ́зцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прырэ́йкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырэ́йкавы |
прырэ́йкавая |
прырэ́йкавае |
прырэ́йкавыя |
| Р. |
прырэ́йкавага |
прырэ́йкавай прырэ́йкавае |
прырэ́йкавага |
прырэ́йкавых |
| Д. |
прырэ́йкаваму |
прырэ́йкавай |
прырэ́йкаваму |
прырэ́йкавым |
| В. |
прырэ́йкавы (неадуш.) прырэ́йкавага (адуш.) |
прырэ́йкавую |
прырэ́йкавае |
прырэ́йкавыя (неадуш.) прырэ́йкавых (адуш.) |
| Т. |
прырэ́йкавым |
прырэ́йкавай прырэ́йкаваю |
прырэ́йкавым |
прырэ́йкавымі |
| М. |
прырэ́йкавым |
прырэ́йкавай |
прырэ́йкавым |
прырэ́йкавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прырэ́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырэ́чны |
прырэ́чная |
прырэ́чнае |
прырэ́чныя |
| Р. |
прырэ́чнага |
прырэ́чнай прырэ́чнае |
прырэ́чнага |
прырэ́чных |
| Д. |
прырэ́чнаму |
прырэ́чнай |
прырэ́чнаму |
прырэ́чным |
| В. |
прырэ́чны (неадуш.) прырэ́чнага (адуш.) |
прырэ́чную |
прырэ́чнае |
прырэ́чныя (неадуш.) прырэ́чных (адуш.) |
| Т. |
прырэ́чным |
прырэ́чнай прырэ́чнаю |
прырэ́чным |
прырэ́чнымі |
| М. |
прырэ́чным |
прырэ́чнай |
прырэ́чным |
прырэ́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прырэ́чча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прырэ́чча |
| Р. |
прырэ́чча |
| Д. |
прырэ́ччу |
| В. |
прырэ́чча |
| Т. |
прырэ́ччам |
| М. |
прырэ́ччы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.