Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
ажоуыэ

прырыхтава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прырыхтава́нне
Р. прырыхтава́ння
Д. прырыхтава́нню
В. прырыхтава́нне
Т. прырыхтава́ннем
М. прырыхтава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

прырыхтава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прырыхтава́ны прырыхтава́ная прырыхтава́нае прырыхтава́ныя
Р. прырыхтава́нага прырыхтава́най
прырыхтава́нае		 прырыхтава́нага прырыхтава́ных
Д. прырыхтава́наму прырыхтава́най прырыхтава́наму прырыхтава́ным
В. прырыхтава́ны (неадуш.)
прырыхтава́нага (адуш.)		 прырыхтава́ную прырыхтава́нае прырыхтава́ныя (неадуш.)
прырыхтава́ных (адуш.)
Т. прырыхтава́ным прырыхтава́най
прырыхтава́наю		 прырыхтава́ным прырыхтава́нымі
М. прырыхтава́ным прырыхтава́най прырыхтава́ным прырыхтава́ных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

прырыхтава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прырыхтава́ны прырыхтава́ная прырыхтава́нае прырыхтава́ныя
Р. прырыхтава́нага прырыхтава́най
прырыхтава́нае		 прырыхтава́нага прырыхтава́ных
Д. прырыхтава́наму прырыхтава́най прырыхтава́наму прырыхтава́ным
В. прырыхтава́ны (неадуш.)
прырыхтава́нага (адуш.)		 прырыхтава́ную прырыхтава́нае прырыхтава́ныя (неадуш.)
прырыхтава́ных (адуш.)
Т. прырыхтава́ным прырыхтава́най
прырыхтава́наю		 прырыхтава́ным прырыхтава́нымі
М. прырыхтава́ным прырыхтава́най прырыхтава́ным прырыхтава́ных

Кароткая форма: прырыхтава́на.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

прырыхтава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прырыхту́ю прырыхту́ем
2-я ас. прырыхту́еш прырыхту́еце
3-я ас. прырыхту́е прырыхту́юць
Прошлы час
м. прырыхтава́ў прырыхтава́лі
ж. прырыхтава́ла
н. прырыхтава́ла
Загадны лад
2-я ас. прырыхту́й прырыхту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прырыхтава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прырыштава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прырыштава́ны прырыштава́ная прырыштава́нае прырыштава́ныя
Р. прырыштава́нага прырыштава́най
прырыштава́нае		 прырыштава́нага прырыштава́ных
Д. прырыштава́наму прырыштава́най прырыштава́наму прырыштава́ным
В. прырыштава́ны (неадуш.)
прырыштава́нага (адуш.)		 прырыштава́ную прырыштава́нае прырыштава́ныя (неадуш.)
прырыштава́ных (адуш.)
Т. прырыштава́ным прырыштава́най
прырыштава́наю		 прырыштава́ным прырыштава́нымі
М. прырыштава́ным прырыштава́най прырыштава́ным прырыштава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

прырыштава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прырыштава́ны прырыштава́ная прырыштава́нае прырыштава́ныя
Р. прырыштава́нага прырыштава́най
прырыштава́нае		 прырыштава́нага прырыштава́ных
Д. прырыштава́наму прырыштава́най прырыштава́наму прырыштава́ным
В. прырыштава́ны (неадуш.)
прырыштава́нага (адуш.)		 прырыштава́ную прырыштава́нае прырыштава́ныя (неадуш.)
прырыштава́ных (адуш.)
Т. прырыштава́ным прырыштава́най
прырыштава́наю		 прырыштава́ным прырыштава́нымі
М. прырыштава́ным прырыштава́най прырыштава́ным прырыштава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

прырыштава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прырышту́ю прырышту́ем
2-я ас. прырышту́еш прырышту́еце
3-я ас. прырышту́е прырышту́юць
Прошлы час
м. прырыштава́ў прырыштава́лі
ж. прырыштава́ла
н. прырыштава́ла
Загадны лад
2-я ас. прырышту́й прырышту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прырыштава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прырышто́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прырышто́ўваю прырышто́ўваем
2-я ас. прырышто́ўваеш прырышто́ўваеце
3-я ас. прырышто́ўвае прырышто́ўваюць
Прошлы час
м. прырышто́ўваў прырышто́ўвалі
ж. прырышто́ўвала
н. прырышто́ўвала
Загадны лад
2-я ас. прырышто́ўвай прырышто́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прырышто́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

прырэ́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прырэ́з
Р. прырэ́зу
Д. прырэ́зу
В. прырэ́з
Т. прырэ́зам
М. прырэ́зе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прырэ́зак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прырэ́зак прырэ́зкі
Р. прырэ́зка прырэ́зкаў
Д. прырэ́зку прырэ́зкам
В. прырэ́зак прырэ́зкі
Т. прырэ́зкам прырэ́зкамі
М. прырэ́зку прырэ́зках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.