бурда́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бурда́ |
| Р. |
бурды́ |
| Д. |
бурдзе́ |
| В. |
бурду́ |
| Т. |
бурдо́й бурдо́ю |
| М. |
бурдзе́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Бу́рдзевічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Бу́рдзевічы |
| Р. |
Бу́рдзевіч Бу́рдзевічаў |
| Д. |
Бу́рдзевічам |
| В. |
Бу́рдзевічы |
| Т. |
Бу́рдзевічамі |
| М. |
Бу́рдзевічах |
бурдзе́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бурдзе́ю |
бурдзе́ем |
| 2-я ас. |
бурдзе́еш |
бурдзе́еце |
| 3-я ас. |
бурдзе́е |
бурдзе́юць |
| Прошлы час |
| м. |
бурдзе́ў |
бурдзе́лі |
| ж. |
бурдзе́ла |
| н. |
бурдзе́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
бурдзе́й |
бурдзе́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
бурдзе́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
бурдзю́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бурдзю́к |
бурдзюкі́ |
| Р. |
бурдзюка́ |
бурдзюко́ў |
| Д. |
бурдзюку́ |
бурдзюка́м |
| В. |
бурдзю́к |
бурдзюкі́ |
| Т. |
бурдзюко́м |
бурдзюка́мі |
| М. |
бурдзюку́ |
бурдзюка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
бурдзю́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бурдзю́чны |
бурдзю́чная |
бурдзю́чнае |
бурдзю́чныя |
| Р. |
бурдзю́чнага |
бурдзю́чнай бурдзю́чнае |
бурдзю́чнага |
бурдзю́чных |
| Д. |
бурдзю́чнаму |
бурдзю́чнай |
бурдзю́чнаму |
бурдзю́чным |
| В. |
бурдзю́чны (неадуш.) бурдзю́чнага (адуш.) |
бурдзю́чную |
бурдзю́чнае |
бурдзю́чныя (неадуш.) бурдзю́чных (адуш.) |
| Т. |
бурдзю́чным |
бурдзю́чнай бурдзю́чнаю |
бурдзю́чным |
бурдзю́чнымі |
| М. |
бурдзю́чным |
бурдзю́чнай |
бурдзю́чным |
бурдзю́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
бурдо́ленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бурдо́ленне |
| Р. |
бурдо́лення |
| Д. |
бурдо́ленню |
| В. |
бурдо́ленне |
| Т. |
бурдо́леннем |
| М. |
бурдо́ленні |
Крыніцы:
piskunou2012.
бурдо́ліць
‘брадзіць (пра піва і пад.) і ў пераносным значэнні’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бурдо́лю |
бурдо́лім |
| 2-я ас. |
бурдо́ліш |
бурдо́ліце |
| 3-я ас. |
бурдо́ліць |
бурдо́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
бурдо́ліў |
бурдо́лілі |
| ж. |
бурдо́ліла |
| н. |
бурдо́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
бурдо́ль |
бурдо́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
бурдо́лячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
бурдо́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бурдо́н |
бурдо́ны |
| Р. |
бурдо́ну |
бурдо́наў |
| Д. |
бурдо́ну |
бурдо́нам |
| В. |
бурдо́н |
бурдо́ны |
| Т. |
бурдо́нам |
бурдо́намі |
| М. |
бурдо́не |
бурдо́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Бурдукі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Бурдукі́ |
| Р. |
Бурдуко́ў |
| Д. |
Бурдука́м |
| В. |
Бурдукі́ |
| Т. |
Бурдука́мі |
| М. |
Бурдука́х |