Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

безура́ддзе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. безура́ддзе
Р. безура́ддзя
Д. безура́ддзю
В. безура́ддзе
Т. безура́ддзем
М. безура́ддзі

Крыніцы: piskunou2012.

безура́зна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
безура́зна - -

Крыніцы: piskunou2012.

безура́зны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. безура́зны безура́зная безура́знае безура́зныя
Р. безура́знага безура́знай
безура́знае
безура́знага безура́зных
Д. безура́знаму безура́знай безура́знаму безура́зным
В. безура́зны (неадуш.)
безура́знага (адуш.)
безура́зную безура́знае безура́зныя (неадуш.)
безура́зных (адуш.)
Т. безура́зным безура́знай
безура́знаю
безура́зным безура́знымі
М. безура́зным безура́знай безура́зным безура́зных

Крыніцы: piskunou2012.

безуса́дачна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
безуса́дачна - -

безуса́дачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. безуса́дачны безуса́дачная безуса́дачнае безуса́дачныя
Р. безуса́дачнага безуса́дачнай
безуса́дачнае
безуса́дачнага безуса́дачных
Д. безуса́дачнаму безуса́дачнай безуса́дачнаму безуса́дачным
В. безуса́дачны (неадуш.)
безуса́дачнага (адуш.)
безуса́дачную безуса́дачнае безуса́дачныя (неадуш.)
безуса́дачных (адуш.)
Т. безуса́дачным безуса́дачнай
безуса́дачнаю
безуса́дачным безуса́дачнымі
М. безуса́дачным безуса́дачнай безуса́дачным безуса́дачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

безусце́шны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. безусце́шны безусце́шная безусце́шнае безусце́шныя
Р. безусце́шнага безусце́шнай
безусце́шнае
безусце́шнага безусце́шных
Д. безусце́шнаму безусце́шнай безусце́шнаму безусце́шным
В. безусце́шны (неадуш.)
безусце́шнага (адуш.)
безусце́шную безусце́шнае безусце́шныя (неадуш.)
безусце́шных (адуш.)
Т. безусце́шным безусце́шнай
безусце́шнаю
безусце́шным безусце́шнымі
М. безусце́шным безусце́шнай безусце́шным безусце́шных

Крыніцы: piskunou2012.

безутрапё́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. безутрапё́ны безутрапё́ная безутрапё́нае безутрапё́ныя
Р. безутрапё́нага безутрапё́най
безутрапё́нае
безутрапё́нага безутрапё́ных
Д. безутрапё́наму безутрапё́най безутрапё́наму безутрапё́ным
В. безутрапё́ны (неадуш.)
безутрапё́нага (адуш.)
безутрапё́ную безутрапё́нае безутрапё́ныя (неадуш.)
безутрапё́ных (адуш.)
Т. безутрапё́ным безутрапё́най
безутрапё́наю
безутрапё́ным безутрапё́нымі
М. безутрапё́ным безутрапё́най безутрапё́ным безутрапё́ных

Крыніцы: piskunou2012.

безуце́шна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
безуце́шна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

безуце́шнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. безуце́шнасць
Р. безуце́шнасці
Д. безуце́шнасці
В. безуце́шнасць
Т. безуце́шнасцю
М. безуце́шнасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

безуце́шны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. безуце́шны безуце́шная безуце́шнае безуце́шныя
Р. безуце́шнага безуце́шнай
безуце́шнае
безуце́шнага безуце́шных
Д. безуце́шнаму безуце́шнай безуце́шнаму безуце́шным
В. безуце́шны (неадуш.)
безуце́шнага (адуш.)
безуце́шную безуце́шнае безуце́шныя (неадуш.)
безуце́шных (адуш.)
Т. безуце́шным безуце́шнай
безуце́шнаю
безуце́шным безуце́шнымі
М. безуце́шным безуце́шнай безуце́шным безуце́шных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.