Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

по́йменны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. по́йменны по́йменная по́йменнае по́йменныя
Р. по́йменнага по́йменнай
по́йменнае		 по́йменнага по́йменных
Д. по́йменнаму по́йменнай по́йменнаму по́йменным
В. по́йменны (неадуш.)
по́йменнага (адуш.)		 по́йменную по́йменнае по́йменныя (неадуш.)
по́йменных (адуш.)
Т. по́йменным по́йменнай
по́йменнаю		 по́йменным по́йменнымі
М. по́йменным по́йменнай по́йменным по́йменных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

по́йнтар

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. по́йнтар по́йнтары
Р. по́йнтара по́йнтараў
Д. по́йнтару по́йнтарам
В. по́йнтара по́йнтараў
Т. по́йнтарам по́йнтарамі
М. по́йнтары по́йнтарах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

по́йсаць

‘ачышчаць, малаціць што-небудзь (каласы)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. по́йсаю по́йсаем
2-я ас. по́йсаеш по́йсаеце
3-я ас. по́йсае по́йсаюць
Прошлы час
м. по́йсаў по́йсалі
ж. по́йсала
н. по́йсала
Загадны лад
2-я ас. по́йсай по́йсайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час по́йсаючы

Крыніцы: piskunou2012.

по́к

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

по́казка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. по́казка по́казкі
Р. по́казкі по́казак
Д. по́казцы по́казкам
В. по́казку по́казкі
Т. по́казкай
по́казкаю		 по́казкамі
М. по́казцы по́казках

Крыніцы: piskunou2012.

по́канне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. по́канне
Р. по́кання
Д. по́канню
В. по́канне
Т. по́каннем
М. по́канні

Крыніцы: piskunou2012.

по́кат

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. по́кат по́каты
Р. по́кату по́катаў
Д. по́кату по́катам
В. по́кат по́каты
Т. по́катам по́катамі
М. по́каце по́катах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

по́катам

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
по́катам - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

по́катны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. по́катны по́катная по́катнае по́катныя
Р. по́катнага по́катнай
по́катнае		 по́катнага по́катных
Д. по́катнаму по́катнай по́катнаму по́катным
В. по́катны (неадуш.)
по́катнага (адуш.)		 по́катную по́катнае по́катныя (неадуш.)
по́катных (адуш.)
Т. по́катным по́катнай
по́катнаю		 по́катным по́катнымі
М. по́катным по́катнай по́катным по́катных

Крыніцы: piskunou2012.

по́каўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. по́каўка по́каўкі
Р. по́каўкі по́кавак
Д. по́каўцы по́каўкам
В. по́каўку по́каўкі
Т. по́каўкай
по́каўкаю		 по́каўкамі
М. по́каўцы по́каўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.