пнеўмо́граф
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пнеўмо́граф |
пнеўмо́графы |
| Р. |
пнеўмо́графа |
пнеўмо́графаў |
| Д. |
пнеўмо́графу |
пнеўмо́графам |
| В. |
пнеўмо́граф |
пнеўмо́графы |
| Т. |
пнеўмо́графам |
пнеўмо́графамі |
| М. |
пнеўмо́графе |
пнеўмо́графах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пнеўмо́ніка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пнеўмо́ніка |
| Р. |
пнеўмо́нікі |
| Д. |
пнеўмо́ніцы |
| В. |
пнеўмо́ніку |
| Т. |
пнеўмо́нікай пнеўмо́нікаю |
| М. |
пнеўмо́ніцы |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Пне́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пне́ўшчына |
| Р. |
Пне́ўшчыны |
| Д. |
Пне́ўшчыне |
| В. |
Пне́ўшчыну |
| Т. |
Пне́ўшчынай Пне́ўшчынаю |
| М. |
Пне́ўшчыне |
Пнё́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пнё́ва |
| Р. |
Пнё́ва |
| Д. |
Пнё́ву |
| В. |
Пнё́ва |
| Т. |
Пнё́вам |
| М. |
Пнё́ве |
пнё́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пнё́вы |
пнё́вая |
пнё́вае |
пнё́выя |
| Р. |
пнё́вага |
пнё́вай пнё́вае |
пнё́вага |
пнё́вых |
| Д. |
пнё́ваму |
пнё́вай |
пнё́ваму |
пнё́вым |
| В. |
пнё́вы (неадуш.) пнё́вага (адуш.) |
пнё́вую |
пнё́вае |
пнё́выя (неадуш.) пнё́вых (адуш.) |
| Т. |
пнё́вым |
пнё́вай пнё́ваю |
пнё́вым |
пнё́вымі |
| М. |
пнё́вым |
пнё́вай |
пнё́вым |
пнё́вых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Пні́вада
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пні́вада |
| Р. |
Пні́вады |
| Д. |
Пні́вадзе |
| В. |
Пні́ваду |
| Т. |
Пні́вадай Пні́вадаю |
| М. |
Пні́вадзе |
пні́стасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пні́стасць |
| Р. |
пні́стасці |
| Д. |
пні́стасці |
| В. |
пні́стасць |
| Т. |
пні́стасцю |
| М. |
пні́стасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пні́сты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пні́сты |
пні́стая |
пні́стае |
пні́стыя |
| Р. |
пні́стага |
пні́стай пні́стае |
пні́стага |
пні́стых |
| Д. |
пні́стаму |
пні́стай |
пні́стаму |
пні́стым |
| В. |
пні́сты (неадуш.) пні́стага (адуш.) |
пні́стую |
пні́стае |
пні́стыя (неадуш.) пні́стых (адуш.) |
| Т. |
пні́стым |
пні́стай пні́стаю |
пні́стым |
пні́стымі |
| М. |
пні́стым |
пні́стай |
пні́стым |
пні́стых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
пні́шча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пні́шча |
пні́шчы |
| Р. |
пні́шча |
пні́шч пні́шчаў |
| Д. |
пні́шчу |
пні́шчам |
| В. |
пні́шча |
пні́шчы |
| Т. |
пні́шчам |
пні́шчамі |
| М. |
пні́шчы |
пні́шчах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пну́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пну́ся |
пнё́мся |
| 2-я ас. |
пне́шся |
пняце́ся |
| 3-я ас. |
пне́цца |
пну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
пну́ўся |
пну́ліся |
| ж. |
пну́лася |
| н. |
пну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пні́ся |
пні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пнучы́ся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.