букаві́ца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
букаві́ца |
букаві́цы |
| Р. |
букаві́цы |
букаві́ц |
| Д. |
букаві́цы |
букаві́цам |
| В. |
букаві́цу |
букаві́цы |
| Т. |
букаві́цай букаві́цаю |
букаві́цамі |
| М. |
букаві́цы |
букаві́цах |
Крыніцы:
piskunou2012.
бу́кавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бу́кавы |
бу́кавая |
бу́кавае |
бу́кавыя |
| Р. |
бу́кавага |
бу́кавай бу́кавае |
бу́кавага |
бу́кавых |
| Д. |
бу́каваму |
бу́кавай |
бу́каваму |
бу́кавым |
| В. |
бу́кавы (неадуш.) бу́кавага (адуш.) |
бу́кавую |
бу́кавае |
бу́кавыя (неадуш.) бу́кавых (адуш.) |
| Т. |
бу́кавым |
бу́кавай бу́каваю |
бу́кавым |
бу́кавымі |
| М. |
бу́кавым |
бу́кавай |
бу́кавым |
бу́кавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
бу́кавыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
бу́кавыя |
| Р. |
бу́кавых |
| Д. |
бу́кавым |
| В. |
бу́кавыя |
| Т. |
бу́кавымі |
| М. |
бу́кавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
букалі́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| букалі́чна |
- |
- |
букалі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
букалі́чны |
букалі́чная |
букалі́чнае |
букалі́чныя |
| Р. |
букалі́чнага |
букалі́чнай букалі́чнае |
букалі́чнага |
букалі́чных |
| Д. |
букалі́чнаму |
букалі́чнай |
букалі́чнаму |
букалі́чным |
| В. |
букалі́чны (неадуш.) букалі́чнага (адуш.) |
букалі́чную |
букалі́чнае |
букалі́чныя (неадуш.) букалі́чных (адуш.) |
| Т. |
букалі́чным |
букалі́чнай букалі́чнаю |
букалі́чным |
букалі́чнымі |
| М. |
букалі́чным |
букалі́чнай |
букалі́чным |
букалі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
бу́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бу́канне |
| Р. |
бу́кання |
| Д. |
бу́канню |
| В. |
бу́канне |
| Т. |
бу́каннем |
| М. |
бу́канні |
Крыніцы:
piskunou2012.
Бу́карава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Бу́карава |
| Р. |
Бу́карава |
| Д. |
Бу́караву |
| В. |
Бу́карава |
| Т. |
Бу́каравам |
| М. |
Бу́караве |
бука́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бука́та |
бука́ты |
| Р. |
бука́ты |
бука́т |
| Д. |
бука́це |
бука́там |
| В. |
бука́ту |
бука́ты |
| Т. |
бука́тай бука́таю |
бука́тамі |
| М. |
бука́це |
бука́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
бука́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бука́тка |
бука́ткі |
| Р. |
бука́ткі |
бука́так |
| Д. |
бука́тцы |
бука́ткам |
| В. |
бука́тку |
бука́ткі |
| Т. |
бука́ткай бука́ткаю |
бука́ткамі |
| М. |
бука́тцы |
бука́тках |
Крыніцы:
piskunou2012.