Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прыро́дна-экалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыро́дна-экалагі́чны прыро́дна-экалагі́чная прыро́дна-экалагі́чнае прыро́дна-экалагі́чныя
Р. прыро́дна-экалагі́чнага прыро́дна-экалагі́чнай
прыро́дна-экалагі́чнае
прыро́дна-экалагі́чнага прыро́дна-экалагі́чных
Д. прыро́дна-экалагі́чнаму прыро́дна-экалагі́чнай прыро́дна-экалагі́чнаму прыро́дна-экалагі́чным
В. прыро́дна-экалагі́чны (неадуш.)
прыро́дна-экалагі́чнага (адуш.)
прыро́дна-экалагі́чную прыро́дна-экалагі́чнае прыро́дна-экалагі́чныя (неадуш.)
прыро́дна-экалагі́чных (адуш.)
Т. прыро́дна-экалагі́чным прыро́дна-экалагі́чнай
прыро́дна-экалагі́чнаю
прыро́дна-экалагі́чным прыро́дна-экалагі́чнымі
М. прыро́дна-экалагі́чным прыро́дна-экалагі́чнай прыро́дна-экалагі́чным прыро́дна-экалагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

прыро́дна-эканамі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыро́дна-эканамі́чны прыро́дна-эканамі́чная прыро́дна-эканамі́чнае прыро́дна-эканамі́чныя
Р. прыро́дна-эканамі́чнага прыро́дна-эканамі́чнай
прыро́дна-эканамі́чнае
прыро́дна-эканамі́чнага прыро́дна-эканамі́чных
Д. прыро́дна-эканамі́чнаму прыро́дна-эканамі́чнай прыро́дна-эканамі́чнаму прыро́дна-эканамі́чным
В. прыро́дна-эканамі́чны (неадуш.)
прыро́дна-эканамі́чнага (адуш.)
прыро́дна-эканамі́чную прыро́дна-эканамі́чнае прыро́дна-эканамі́чныя (неадуш.)
прыро́дна-эканамі́чных (адуш.)
Т. прыро́дна-эканамі́чным прыро́дна-эканамі́чнай
прыро́дна-эканамі́чнаю
прыро́дна-эканамі́чным прыро́дна-эканамі́чнымі
М. прыро́дна-эканамі́чным прыро́дна-эканамі́чнай прыро́дна-эканамі́чным прыро́дна-эканамі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

прыро́дна-ядаві́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыро́дна-ядаві́ты прыро́дна-ядаві́тая прыро́дна-ядаві́тае прыро́дна-ядаві́тыя
Р. прыро́дна-ядаві́тага прыро́дна-ядаві́тай
прыро́дна-ядаві́тае
прыро́дна-ядаві́тага прыро́дна-ядаві́тых
Д. прыро́дна-ядаві́таму прыро́дна-ядаві́тай прыро́дна-ядаві́таму прыро́дна-ядаві́тым
В. прыро́дна-ядаві́ты (неадуш.)
прыро́дна-ядаві́тага (адуш.)
прыро́дна-ядаві́тую прыро́дна-ядаві́тае прыро́дна-ядаві́тыя (неадуш.)
прыро́дна-ядаві́тых (адуш.)
Т. прыро́дна-ядаві́тым прыро́дна-ядаві́тай
прыро́дна-ядаві́таю
прыро́дна-ядаві́тым прыро́дна-ядаві́тымі
М. прыро́дна-ядаві́тым прыро́дна-ядаві́тай прыро́дна-ядаві́тым прыро́дна-ядаві́тых

Крыніцы: piskunou2012.

прыро́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыро́днік прыро́днікі
Р. прыро́дніка прыро́днікаў
Д. прыро́дніку прыро́днікам
В. прыро́дніка прыро́днікаў
Т. прыро́днікам прыро́днікамі
М. прыро́дніку прыро́дніках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыро́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыро́дны прыро́дная прыро́днае прыро́дныя
Р. прыро́днага прыро́днай
прыро́днае
прыро́днага прыро́дных
Д. прыро́днаму прыро́днай прыро́днаму прыро́дным
В. прыро́дны (неадуш.)
прыро́днага (адуш.)
прыро́дную прыро́днае прыро́дныя (неадуш.)
прыро́дных (адуш.)
Т. прыро́дным прыро́днай
прыро́днаю
прыро́дным прыро́днымі
М. прыро́дным прыро́днай прыро́дным прыро́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыро́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыро́к прыро́кі
Р. прыро́ку прыро́каў
Д. прыро́ку прыро́кам
В. прыро́к прыро́кі
Т. прыро́кам прыро́камі
М. прыро́ку прыро́ках

Крыніцы: piskunou2012.

прыро́слы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыро́слы прыро́слая прыро́слае прыро́слыя
Р. прыро́слага прыро́слай
прыро́слае
прыро́слага прыро́слых
Д. прыро́сламу прыро́слай прыро́сламу прыро́слым
В. прыро́слы (неадуш.)
прыро́слага (адуш.)
прыро́слую прыро́слае прыро́слыя (неадуш.)
прыро́слых (адуш.)
Т. прыро́слым прыро́слай
прыро́слаю
прыро́слым прыро́слымі
М. прыро́слым прыро́слай прыро́слым прыро́слых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыро́слы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыро́слы прыро́слая прыро́слае прыро́слыя
Р. прыро́слага прыро́слай
прыро́слае
прыро́слага прыро́слых
Д. прыро́сламу прыро́слай прыро́сламу прыро́слым
В. прыро́слы (неадуш.)
прыро́слага (адуш.)
прыро́слую прыро́слае прыро́слыя (неадуш.)
прыро́слых (адуш.)
Т. прыро́слым прыро́слай
прыро́слаю
прыро́слым прыро́слымі
М. прыро́слым прыро́слай прыро́слым прыро́слых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыро́ст

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыро́ст
Р. прыро́сту
Д. прыро́сту
В. прыро́ст
Т. прыро́стам
М. прыро́сце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыро́стак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыро́стак прыро́сткі
Р. прыро́стка прыро́сткаў
Д. прыро́стку прыро́сткам
В. прыро́стак прыро́сткі
Т. прыро́сткам прыро́сткамі
М. прыро́стку прыро́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.