Verbum

анлайнавы слоўнік

Плю́сы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

плю́сь

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

плю́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

плю́х

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

плю́ханка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

плю́ханне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

плюхану́ць

‘рэзкім рухам выліць што-небудзь, чаго-небудзь і без прамога дапаўнення; плюхнуцца’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

плю́хат

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

плюхатлі́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	плюхатлі́вы	плюхатлі́вая	плюхатлі́вае	плюхатлі́выя
Р.	плюхатлі́вага	плюхатлі́вай плюхатлі́вае	плюхатлі́вага	плюхатлі́вых
Д.	плюхатлі́ваму	плюхатлі́вай	плюхатлі́ваму	плюхатлі́вым
В.	плюхатлі́вы (неадуш.) плюхатлі́вага (адуш.)	плюхатлі́вую	плюхатлі́вае	плюхатлі́выя (неадуш.) плюхатлі́вых (адуш.)
Т.	плюхатлі́вым	плюхатлі́вай плюхатлі́ваю	плюхатлі́вым	плюхатлі́вымі
М.	плюхатлі́вым	плюхатлі́вай	плюхатлі́вым	плюхатлі́вых

Крыніцы: piskunou2012.

плюхаце́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.