канду́ктарскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канду́ктарскі |
канду́ктарская |
канду́ктарскае |
канду́ктарскія |
| Р. |
канду́ктарскага |
канду́ктарскай
канду́ктарскае |
канду́ктарскага |
канду́ктарскіх |
| Д. |
канду́ктарскаму |
канду́ктарскай |
канду́ктарскаму |
канду́ктарскім |
| В. |
канду́ктарскі (неадуш.)
канду́ктарскага (адуш.) |
канду́ктарскую |
канду́ктарскае |
канду́ктарскія (неадуш.)
канду́ктарскіх (адуш.) |
| Т. |
канду́ктарскім |
канду́ктарскай
канду́ктарскаю |
канду́ктарскім |
канду́ктарскімі |
| М. |
канду́ктарскім |
канду́ктарскай |
канду́ктарскім |
канду́ктарскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канду́ктарыха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канду́ктарыха |
канду́ктарыхі |
| Р. |
канду́ктарыхі |
канду́ктарых |
| Д. |
канду́ктарысе |
канду́ктарыхам |
| В. |
канду́ктарыху |
канду́ктарых |
| Т. |
канду́ктарыхай
канду́ктарыхаю |
канду́ктарыхамі |
| М. |
канду́ктарысе |
канду́ктарыхах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
кандукто́метр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кандукто́метр |
кандукто́метры |
| Р. |
кандукто́метра |
кандукто́метраў |
| Д. |
кандукто́метру |
кандукто́метрам |
| В. |
кандукто́метр |
кандукто́метры |
| Т. |
кандукто́метрам |
кандукто́метрамі |
| М. |
кандукто́метры |
кандукто́метрах |
Крыніцы:
piskunou2012.
кандукто́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кандукто́р |
кандукто́ры |
| Р. |
кандукто́ра |
кандукто́раў |
| Д. |
кандукто́ру |
кандукто́рам |
| В. |
кандукто́ра |
кандукто́раў |
| Т. |
кандукто́рам |
кандукто́рамі |
| М. |
кандукто́ру |
кандукто́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
канды́ба
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канды́ба |
канды́бы |
| Р. |
канды́бы |
канды́баў |
| Д. |
канды́бе |
канды́бам |
| В. |
канды́бу |
канды́баў |
| Т. |
канды́бай
канды́баю |
канды́бамі |
| М. |
канды́бе |
канды́бах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
tsbm1984.
канды́ба
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канды́ба |
канды́бы |
| Р. |
канды́бы |
канды́баў |
| Д. |
канды́бу |
канды́бам |
| В. |
канды́бу |
канды́баў |
| Т. |
канды́бам |
канды́бамі |
| М. |
канды́бе |
канды́бах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
tsbm1984.
кандыба́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кандыба́нне |
| Р. |
кандыба́ння |
| Д. |
кандыба́нню |
| В. |
кандыба́нне |
| Т. |
кандыба́ннем |
| М. |
кандыба́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
кандыба́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кандыба́ю |
кандыба́ем |
| 2-я ас. |
кандыба́еш |
кандыба́еце |
| 3-я ас. |
кандыба́е |
кандыба́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
кандыба́ў |
кандыба́лі |
| ж. |
кандыба́ла |
| н. |
кандыба́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
кандыба́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
канды́блік
‘кульгавы чалавек або жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канды́блік |
канды́блікі |
| Р. |
канды́бліка |
канды́блікаў |
| Д. |
канды́бліку |
канды́блікам |
| В. |
канды́бліка |
канды́блікаў |
| Т. |
канды́блікам |
канды́блікамі |
| М. |
канды́бліку |
канды́бліках |
Крыніцы:
piskunou2012.