плутуха́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
плутуха́юся |
плутуха́емся |
| 2-я ас. |
плутуха́ешся |
плутуха́ецеся |
| 3-я ас. |
плутуха́ецца |
плутуха́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
плутуха́ўся |
плутуха́ліся |
| ж. |
плутуха́лася |
| н. |
плутуха́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
плутуха́йся |
плутуха́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
плутуха́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
плутуха́ць
‘блытаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
плутуха́ю |
плутуха́ем |
| 2-я ас. |
плутуха́еш |
плутуха́еце |
| 3-я ас. |
плутуха́е |
плутуха́юць |
| Прошлы час |
| м. |
плутуха́ў |
плутуха́лі |
| ж. |
плутуха́ла |
| н. |
плутуха́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
плутуха́й |
плутуха́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
плутуха́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
плыве́ц
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плыве́ц |
плыўцы́ |
| Р. |
плыўца́ |
плыўцо́ў |
| Д. |
плыўцу́ |
плыўца́м |
| В. |
плыўца́ |
плыўцо́ў |
| Т. |
плыўцо́м |
плыўца́мі |
| М. |
плыўцу́ |
плыўца́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
плыву́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
плыву́н |
| Р. |
плывуну́ |
| Д. |
плывуну́ |
| В. |
плыву́н |
| Т. |
плывуно́м |
| М. |
плывуне́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
плывуне́ц
‘жук’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плывуне́ц |
плывунцы́ |
| Р. |
плывунца́ |
плывунцо́ў |
| Д. |
плывунцу́ |
плывунца́м |
| В. |
плывунца́ |
плывунцо́ў |
| Т. |
плывунцо́м |
плывунца́мі |
| М. |
плывунцы́ |
плывунца́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
плывуне́ц
‘расліна’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
плывуне́ц |
| Р. |
плывунцу́ |
| Д. |
плывунцу́ |
| В. |
плывуне́ц |
| Т. |
плывунцо́м |
| М. |
плывунцы́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
плыву́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
плыву́нны |
плыву́нная |
плыву́ннае |
плыву́нныя |
| Р. |
плыву́ннага |
плыву́ннай плыву́ннае |
плыву́ннага |
плыву́нных |
| Д. |
плыву́ннаму |
плыву́ннай |
плыву́ннаму |
плыву́нным |
| В. |
плыву́нны (неадуш.) плыву́ннага (адуш.) |
плыву́нную |
плыву́ннае |
плыву́нныя (неадуш.) плыву́нных (адуш.) |
| Т. |
плыву́нным |
плыву́ннай плыву́ннаю |
плыву́нным |
плыву́ннымі |
| М. |
плыву́нным |
плыву́ннай |
плыву́нным |
плыву́нных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
плыву́нчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плыву́нчык |
плыву́нчыкі |
| Р. |
плыву́нчыку |
плыву́нчыкаў |
| Д. |
плыву́нчыку |
плыву́нчыкам |
| В. |
плыву́нчык |
плыву́нчыкі |
| Т. |
плыву́нчыкам |
плыву́нчыкамі |
| М. |
плыву́нчыку |
плыву́нчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
плыву́часць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
плыву́часць |
| Р. |
плыву́часці |
| Д. |
плыву́часці |
| В. |
плыву́часць |
| Т. |
плыву́часцю |
| М. |
плыву́часці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.