прыраўно́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыраўно́ўваюся |
прыраўно́ўваемся |
| 2-я ас. |
прыраўно́ўваешся |
прыраўно́ўваецеся |
| 3-я ас. |
прыраўно́ўваецца |
прыраўно́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыраўно́ўваўся |
прыраўно́ўваліся |
| ж. |
прыраўно́ўвалася |
| н. |
прыраўно́ўвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыраўно́ўвайся |
прыраўно́ўвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыраўно́ўваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыраўно́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыраўно́ўваю |
прыраўно́ўваем |
| 2-я ас. |
прыраўно́ўваеш |
прыраўно́ўваеце |
| 3-я ас. |
прыраўно́ўвае |
прыраўно́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыраўно́ўваў |
прыраўно́ўвалі |
| ж. |
прыраўно́ўвала |
| н. |
прыраўно́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыраўно́ўвай |
прыраўно́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыраўно́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыраўня́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыраўня́ны |
прыраўня́ная |
прыраўня́нае |
прыраўня́ныя |
| Р. |
прыраўня́нага |
прыраўня́най прыраўня́нае |
прыраўня́нага |
прыраўня́ных |
| Д. |
прыраўня́наму |
прыраўня́най |
прыраўня́наму |
прыраўня́ным |
| В. |
прыраўня́ны (неадуш.) прыраўня́нага (адуш.) |
прыраўня́ную |
прыраўня́нае |
прыраўня́ныя (неадуш.) прыраўня́ных (адуш.) |
| Т. |
прыраўня́ным |
прыраўня́най прыраўня́наю |
прыраўня́ным |
прыраўня́нымі |
| М. |
прыраўня́ным |
прыраўня́най |
прыраўня́ным |
прыраўня́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прыраўня́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыраўня́ны |
прыраўня́ная |
прыраўня́нае |
прыраўня́ныя |
| Р. |
прыраўня́нага |
прыраўня́най прыраўня́нае |
прыраўня́нага |
прыраўня́ных |
| Д. |
прыраўня́наму |
прыраўня́най |
прыраўня́наму |
прыраўня́ным |
| В. |
прыраўня́ны (неадуш.) прыраўня́нага (адуш.) |
прыраўня́ную |
прыраўня́нае |
прыраўня́ныя (неадуш.) прыраўня́ных (адуш.) |
| Т. |
прыраўня́ным |
прыраўня́най прыраўня́наю |
прыраўня́ным |
прыраўня́нымі |
| М. |
прыраўня́ным |
прыраўня́най |
прыраўня́ным |
прыраўня́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прыраўня́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыраўня́ны |
прыраўня́ная |
прыраўня́нае |
прыраўня́ныя |
| Р. |
прыраўня́нага |
прыраўня́най прыраўня́нае |
прыраўня́нага |
прыраўня́ных |
| Д. |
прыраўня́наму |
прыраўня́най |
прыраўня́наму |
прыраўня́ным |
| В. |
прыраўня́ны (неадуш.) прыраўня́нага (адуш.) |
прыраўня́ную |
прыраўня́нае |
прыраўня́ныя (неадуш.) прыраўня́ных (адуш.) |
| Т. |
прыраўня́ным |
прыраўня́най прыраўня́наю |
прыраўня́ным |
прыраўня́нымі |
| М. |
прыраўня́ным |
прыраўня́най |
прыраўня́ным |
прыраўня́ных |
Кароткая форма: прыраўня́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прыраўня́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыраўня́юся |
прыраўня́емся |
| 2-я ас. |
прыраўня́ешся |
прыраўня́ецеся |
| 3-я ас. |
прыраўня́ецца |
прыраўня́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыраўня́ўся |
прыраўня́ліся |
| ж. |
прыраўня́лася |
| н. |
прыраўня́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыраўня́йся |
прыраўня́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыраўня́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыраўня́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыраўня́ю |
прыраўня́ем |
| 2-я ас. |
прыраўня́еш |
прыраўня́еце |
| 3-я ас. |
прыраўня́е |
прыраўня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыраўня́ў |
прыраўня́лі |
| ж. |
прыраўня́ла |
| н. |
прыраўня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыраўня́й |
прыраўня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыраўня́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прырахава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прырахава́нне |
| Р. |
прырахава́ння |
| Д. |
прырахава́нню |
| В. |
прырахава́нне |
| Т. |
прырахава́ннем |
| М. |
прырахава́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прырахава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырахава́ны |
прырахава́ная |
прырахава́нае |
прырахава́ныя |
| Р. |
прырахава́нага |
прырахава́най прырахава́нае |
прырахава́нага |
прырахава́ных |
| Д. |
прырахава́наму |
прырахава́най |
прырахава́наму |
прырахава́ным |
| В. |
прырахава́ны (неадуш.) прырахава́нага (адуш.) |
прырахава́ную |
прырахава́нае |
прырахава́ныя (неадуш.) прырахава́ных (адуш.) |
| Т. |
прырахава́ным |
прырахава́най прырахава́наю |
прырахава́ным |
прырахава́нымі |
| М. |
прырахава́ным |
прырахава́най |
прырахава́ным |
прырахава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прырахава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырахава́ны |
прырахава́ная |
прырахава́нае |
прырахава́ныя |
| Р. |
прырахава́нага |
прырахава́най прырахава́нае |
прырахава́нага |
прырахава́ных |
| Д. |
прырахава́наму |
прырахава́най |
прырахава́наму |
прырахава́ным |
| В. |
прырахава́ны (неадуш.) прырахава́нага (адуш.) |
прырахава́ную |
прырахава́нае |
прырахава́ныя (неадуш.) прырахава́ных (адуш.) |
| Т. |
прырахава́ным |
прырахава́най прырахава́наю |
прырахава́ным |
прырахава́нымі |
| М. |
прырахава́ным |
прырахава́най |
прырахава́ным |
прырахава́ных |
Кароткая форма: прырахава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.