брахмані́сцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
брахмані́сцкі |
брахмані́сцкая |
брахмані́сцкае |
брахмані́сцкія |
| Р. |
брахмані́сцкага |
брахмані́сцкай брахмані́сцкае |
брахмані́сцкага |
брахмані́сцкіх |
| Д. |
брахмані́сцкаму |
брахмані́сцкай |
брахмані́сцкаму |
брахмані́сцкім |
| В. |
брахмані́сцкі (неадуш.) брахмані́сцкага (адуш.) |
брахмані́сцкую |
брахмані́сцкае |
брахмані́сцкія (неадуш.) брахмані́сцкіх (адуш.) |
| Т. |
брахмані́сцкім |
брахмані́сцкай брахмані́сцкаю |
брахмані́сцкім |
брахмані́сцкімі |
| М. |
брахмані́сцкім |
брахмані́сцкай |
брахмані́сцкім |
брахмані́сцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Брахмапу́тра
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Брахмапу́тра |
| Р. |
Брахмапу́тры |
| Д. |
Брахмапу́тры |
| В. |
Брахмапу́тру |
| Т. |
Брахмапу́трай Брахмапу́траю |
| М. |
Брахмапу́тры |
брахну́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
брахну́ |
брахнё́м |
| 2-я ас. |
брахне́ш |
брахняце́ |
| 3-я ас. |
брахне́ |
брахну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
брахну́ў |
брахну́лі |
| ж. |
брахну́ла |
| н. |
брахну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
брахні́ |
брахні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
брахну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
брахня́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
брахня́ |
| Р. |
брахні́ |
| Д. |
брахні́ |
| В. |
брахню́ |
| Т. |
брахнёй брахнёю |
| М. |
брахні́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
брахняпі́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
брахняпі́с |
| Р. |
брахняпі́су |
| Д. |
брахняпі́су |
| В. |
брахняпі́с |
| Т. |
брахняпі́сам |
| М. |
брахняпі́се |
Крыніцы:
piskunou2012.
браху́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
браху́н |
брахуны́ |
| Р. |
брахуна́ |
брахуно́ў |
| Д. |
брахуну́ |
брахуна́м |
| В. |
брахуна́ |
брахуно́ў |
| Т. |
брахуно́м |
брахуна́мі |
| М. |
брахуне́ |
брахуна́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
браху́нчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
браху́нчык |
браху́нчыкі |
| Р. |
браху́нчыка |
браху́нчыкаў |
| Д. |
браху́нчыку |
браху́нчыкам |
| В. |
браху́нчыка |
браху́нчыкаў |
| Т. |
браху́нчыкам |
браху́нчыкамі |
| М. |
браху́нчыку |
браху́нчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
браху́ха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
браху́ха |
браху́хі |
| Р. |
браху́хі |
браху́х |
| Д. |
браху́се |
браху́хам |
| В. |
браху́ху |
браху́х |
| Т. |
браху́хай браху́хаю |
браху́хамі |
| М. |
браху́се |
браху́хах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.