Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

найма́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

найма́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

найма́льніцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	найма́льніцкі	найма́льніцкая	найма́льніцкае	найма́льніцкія
Р.	найма́льніцкага	найма́льніцкай найма́льніцкае	найма́льніцкага	найма́льніцкіх
Д.	найма́льніцкаму	найма́льніцкай	найма́льніцкаму	найма́льніцкім
В.	найма́льніцкі (неадуш.) найма́льніцкага (адуш.)	найма́льніцкую	найма́льніцкае	найма́льніцкія (неадуш.) найма́льніцкіх (адуш.)
Т.	найма́льніцкім	найма́льніцкай найма́льніцкаю	найма́льніцкім	найма́льніцкімі
М.	найма́льніцкім	найма́льніцкай	найма́льніцкім	найма́льніцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

найма́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

найма́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	найма́ны	найма́ная	найма́нае	найма́ныя
Р.	найма́нага	найма́най найма́нае	найма́нага	найма́ных
Д.	найма́наму	найма́най	найма́наму	найма́ным
В.	найма́ны (неадуш.) найма́нага (адуш.)	найма́ную	найма́нае	найма́ныя (неадуш.) найма́ных (адуш.)
Т.	найма́ным	найма́най найма́наю	найма́ным	найма́нымі
М.	найма́ным	найма́най	найма́ным	найма́ных

Крыніцы: piskunou2012.

найма́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	найма́ны	найма́ная	найма́нае	найма́ныя
Р.	найма́нага	найма́най найма́нае	найма́нага	найма́ных
Д.	найма́наму	найма́най	найма́наму	найма́ным
В.	найма́ны (неадуш.) найма́нага (адуш.)	найма́ную	найма́нае	найма́ныя (неадуш.) найма́ных (адуш.)
Т.	найма́ным	найма́най найма́наю	найма́ным	найма́нымі
М.	найма́ным	найма́най	найма́ным	найма́ных

Крыніцы: piskunou2012.

наймацне́йшы

прыметнік, якасны, найвышэйшая cтупень параўнання

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	наймацне́йшы	наймацне́йшая	наймацне́йшае	наймацне́йшыя
Р.	наймацне́йшага	наймацне́йшай наймацне́йшае	наймацне́йшага	наймацне́йшых
Д.	наймацне́йшаму	наймацне́йшай	наймацне́йшаму	наймацне́йшым
В.	наймацне́йшы (неадуш.) наймацне́йшага (адуш.)	наймацне́йшую	наймацне́йшае	наймацне́йшыя (неадуш.) наймацне́йшых (адуш.)
Т.	наймацне́йшым	наймацне́йшай наймацне́йшаю	наймацне́йшым	наймацне́йшымі
М.	наймацне́йшым	наймацне́йшай	наймацне́йшым	наймацне́йшых

Крыніцы: piskunou2012.

найма́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

найма́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

найменава́ць

‘называць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum