плана́рыя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плана́рыя |
плана́рыі |
| Р. |
плана́рыі |
плана́рый |
| Д. |
плана́рыі |
плана́рыям |
| В. |
плана́рыю |
плана́рый |
| Т. |
плана́рыяй
плана́рыяю |
плана́рыямі |
| М. |
плана́рыі |
плана́рыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
пла́начка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пла́начка |
пла́начкі |
| Р. |
пла́начкі |
пла́начак |
| Д. |
пла́начцы |
пла́начкам |
| В. |
пла́начку |
пла́начкі |
| Т. |
пла́начкай
пла́начкаю |
пла́начкамі |
| М. |
пла́начцы |
пла́начках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996.
пла́начны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пла́начны |
пла́начная |
пла́начнае |
пла́начныя |
| Р. |
пла́начнага |
пла́начнай
пла́начнае |
пла́начнага |
пла́начных |
| Д. |
пла́начнаму |
пла́начнай |
пла́начнаму |
пла́начным |
| В. |
пла́начны (неадуш.)
пла́начнага (адуш.) |
пла́начную |
пла́начнае |
пла́начныя (неадуш.)
пла́начных (адуш.) |
| Т. |
пла́начным |
пла́начнай
пла́начнаю |
пла́начным |
пла́начнымі |
| М. |
пла́начным |
пла́начнай |
пла́начным |
пла́начных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
планге́рд
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
планге́рд |
планге́рды |
| Р. |
планге́рда |
планге́рдаў |
| Д. |
планге́рду |
планге́рдам |
| В. |
планге́рд |
планге́рды |
| Т. |
планге́рдам |
планге́рдамі |
| М. |
планге́рдзе |
планге́рдах |
Крыніцы:
piskunou2012.
планерадро́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
планерадро́м |
планерадро́мы |
| Р. |
планерадро́ма |
планерадро́маў |
| Д. |
планерадро́му |
планерадро́мам |
| В. |
планерадро́м |
планерадро́мы |
| Т. |
планерадро́мам |
планерадро́мамі |
| М. |
планерадро́ме |
планерадро́мах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
планеры́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
планеры́зм |
| Р. |
планеры́зму |
| Д. |
планеры́зму |
| В. |
планеры́зм |
| Т. |
планеры́змам |
| М. |
планеры́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
планеры́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
планеры́ст |
планеры́сты |
| Р. |
планеры́ста |
планеры́стаў |
| Д. |
планеры́сту |
планеры́стам |
| В. |
планеры́ста |
планеры́стаў |
| Т. |
планеры́стам |
планеры́стамі |
| М. |
планеры́сце |
планеры́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
планеры́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
планеры́стка |
планеры́сткі |
| Р. |
планеры́сткі |
планеры́стак |
| Д. |
планеры́стцы |
планеры́сткам |
| В. |
планеры́стку |
планеры́стак |
| Т. |
планеры́сткай
планеры́сткаю |
планеры́сткамі |
| М. |
планеры́стцы |
планеры́стках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.