прыпыта́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпыта́ны |
прыпыта́ная |
прыпыта́нае |
прыпыта́ныя |
| Р. |
прыпыта́нага |
прыпыта́най прыпыта́нае |
прыпыта́нага |
прыпыта́ных |
| Д. |
прыпыта́наму |
прыпыта́най |
прыпыта́наму |
прыпыта́ным |
| В. |
прыпыта́ны (неадуш.) прыпыта́нага (адуш.) |
прыпыта́ную |
прыпыта́нае |
прыпыта́ныя (неадуш.) прыпыта́ных (адуш.) |
| Т. |
прыпыта́ным |
прыпыта́най прыпыта́наю |
прыпыта́ным |
прыпыта́нымі |
| М. |
прыпыта́ным |
прыпыта́най |
прыпыта́ным |
прыпыта́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпыта́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпыта́юся |
прыпыта́емся |
| 2-я ас. |
прыпыта́ешся |
прыпыта́ецеся |
| 3-я ас. |
прыпыта́ецца |
прыпыта́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыпыта́ўся |
прыпыта́ліся |
| ж. |
прыпыта́лася |
| н. |
прыпыта́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпыта́йся |
прыпыта́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпыта́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпыта́ць
‘прыпытаць што-небудзь і пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпыта́ю |
прыпыта́ем |
| 2-я ас. |
прыпыта́еш |
прыпыта́еце |
| 3-я ас. |
прыпыта́е |
прыпыта́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпыта́ў |
прыпыта́лі |
| ж. |
прыпыта́ла |
| н. |
прыпыта́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпыта́й |
прыпыта́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпыта́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпы́тванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыпы́тванне |
| Р. |
прыпы́твання |
| Д. |
прыпы́тванню |
| В. |
прыпы́тванне |
| Т. |
прыпы́тваннем |
| М. |
прыпы́тванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпы́твацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпы́тваюся |
прыпы́тваемся |
| 2-я ас. |
прыпы́тваешся |
прыпы́тваецеся |
| 3-я ас. |
прыпы́тваецца |
прыпы́тваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыпы́тваўся |
прыпы́тваліся |
| ж. |
прыпы́твалася |
| н. |
прыпы́твалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпы́твайся |
прыпы́твайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпы́тваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпы́тваць
‘прыпытваць што-небудзь і пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпы́тваю |
прыпы́тваем |
| 2-я ас. |
прыпы́тваеш |
прыпы́тваеце |
| 3-я ас. |
прыпы́твае |
прыпы́тваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпы́тваў |
прыпы́твалі |
| ж. |
прыпы́твала |
| н. |
прыпы́твала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпы́твай |
прыпы́твайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпы́тваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпытко́ўваць
‘прыпыткоўваць што-небудзь і пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпытко́ўваю |
прыпытко́ўваем |
| 2-я ас. |
прыпытко́ўваеш |
прыпытко́ўваеце |
| 3-я ас. |
прыпытко́ўвае |
прыпытко́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпытко́ўваў |
прыпытко́ўвалі |
| ж. |
прыпытко́ўвала |
| н. |
прыпытко́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпытко́ўвай |
прыпытко́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпытко́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпява́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыпява́льнік |
прыпява́льнікі |
| Р. |
прыпява́льніка |
прыпява́льнікаў |
| Д. |
прыпява́льніку |
прыпява́льнікам |
| В. |
прыпява́льніка |
прыпява́льнікаў |
| Т. |
прыпява́льнікам |
прыпява́льнікамі |
| М. |
прыпява́льніку |
прыпява́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпява́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыпява́нне |
| Р. |
прыпява́ння |
| Д. |
прыпява́нню |
| В. |
прыпява́нне |
| Т. |
прыпява́ннем |
| М. |
прыпява́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прыпява́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпява́ю |
прыпява́ем |
| 2-я ас. |
прыпява́еш |
прыпява́еце |
| 3-я ас. |
прыпява́е |
прыпява́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпява́ў |
прыпява́лі |
| ж. |
прыпява́ла |
| н. |
прыпява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпява́й |
прыпява́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпява́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.