піло́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
піло́цкі |
піло́цкая |
піло́цкае |
піло́цкія |
| Р. |
піло́цкага |
піло́цкай піло́цкае |
піло́цкага |
піло́цкіх |
| Д. |
піло́цкаму |
піло́цкай |
піло́цкаму |
піло́цкім |
| В. |
піло́цкі (неадуш.) піло́цкага (адуш.) |
піло́цкую |
піло́цкае |
піло́цкія (неадуш.) піло́цкіх (адуш.) |
| Т. |
піло́цкім |
піло́цкай піло́цкаю |
піло́цкім |
піло́цкімі |
| М. |
піло́цкім |
піло́цкай |
піло́цкім |
піло́цкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пілсу́дчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пілсу́дчык |
пілсу́дчыкі |
| Р. |
пілсу́дчыка |
пілсу́дчыкаў |
| Д. |
пілсу́дчыку |
пілсу́дчыкам |
| В. |
пілсу́дчыка |
пілсу́дчыкаў |
| Т. |
пілсу́дчыкам |
пілсу́дчыкамі |
| М. |
пілсу́дчыку |
пілсу́дчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пілсу́дчына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пілсу́дчына |
| Р. |
пілсу́дчыны |
| Д. |
пілсу́дчыне |
| В. |
пілсу́дчыну |
| Т. |
пілсу́дчынай пілсу́дчынаю |
| М. |
пілсу́дчыне |
Крыніцы:
piskunou2012.
пі́ль
выклічнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
Пільвіны́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пільвіны́ |
| Р. |
Пільвіно́ў |
| Д. |
Пільвіна́м |
| В. |
Пільвіны́ |
| Т. |
Пільвіна́мі |
| М. |
Пільвіна́х |
Пі́лькавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пі́лькавічы |
| Р. |
Пі́лькавіч Пі́лькавічаў |
| Д. |
Пі́лькавічам |
| В. |
Пі́лькавічы |
| Т. |
Пі́лькавічамі |
| М. |
Пі́лькавічах |
Пі́лькаўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пі́лькаўшчына |
| Р. |
Пі́лькаўшчыны |
| Д. |
Пі́лькаўшчыне |
| В. |
Пі́лькаўшчыну |
| Т. |
Пі́лькаўшчынай Пі́лькаўшчынаю |
| М. |
Пі́лькаўшчыне |
пі́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пі́льна |
пільне́й |
найпільне́й |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
пільнава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пільнава́нне |
| Р. |
пільнава́ння |
| Д. |
пільнава́нню |
| В. |
пільнава́нне |
| Т. |
пільнава́ннем |
| М. |
пільнава́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.