Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ірла́ндзец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ірла́ндка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ірландскамо́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ірландскамо́ўны	ірландскамо́ўная	ірландскамо́ўнае	ірландскамо́ўныя
Р.	ірландскамо́ўнага	ірландскамо́ўнай ірландскамо́ўнае	ірландскамо́ўнага	ірландскамо́ўных
Д.	ірландскамо́ўнаму	ірландскамо́ўнай	ірландскамо́ўнаму	ірландскамо́ўным
В.	ірландскамо́ўны (неадуш.) ірландскамо́ўнага (адуш.)	ірландскамо́ўную	ірландскамо́ўнае	ірландскамо́ўныя (неадуш.) ірландскамо́ўных (адуш.)
Т.	ірландскамо́ўным	ірландскамо́ўнай ірландскамо́ўнаю	ірландскамо́ўным	ірландскамо́ўнымі
М.	ірландскамо́ўным	ірландскамо́ўнай	ірландскамо́ўным	ірландскамо́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

ірла́ндскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ірла́ндскі	ірла́ндская	ірла́ндскае	ірла́ндскія
Р.	ірла́ндскага	ірла́ндскай ірла́ндскае	ірла́ндскага	ірла́ндскіх
Д.	ірла́ндскаму	ірла́ндскай	ірла́ндскаму	ірла́ндскім
В.	ірла́ндскі (неадуш.) ірла́ндскага (адуш.)	ірла́ндскую	ірла́ндскае	ірла́ндскія (неадуш.) ірла́ндскіх (адуш.)
Т.	ірла́ндскім	ірла́ндскай ірла́ндскаю	ірла́ндскім	ірла́ндскімі
М.	ірла́ндскім	ірла́ндскай	ірла́ндскім	ірла́ндскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ірла́ндыя

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

і́рмас

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

іроікамі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	іроікамі́чны	іроікамі́чная	іроікамі́чнае	іроікамі́чныя
Р.	іроікамі́чнага	іроікамі́чнай іроікамі́чнае	іроікамі́чнага	іроікамі́чных
Д.	іроікамі́чнаму	іроікамі́чнай	іроікамі́чнаму	іроікамі́чным
В.	іроікамі́чны (неадуш.) іроікамі́чнага (адуш.)	іроікамі́чную	іроікамі́чнае	іроікамі́чныя (неадуш.) іроікамі́чных (адуш.)
Т.	іроікамі́чным	іроікамі́чнай іроікамі́чнаю	іроікамі́чным	іроікамі́чнымі
М.	іроікамі́чным	іроікамі́чнай	іроікамі́чным	іроікамі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

іро́нік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

іро́нія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ірты́ш

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Verbum