Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

перцэпіе́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. перцэпіе́нт перцэпіе́нты
Р. перцэпіе́нта перцэпіе́нтаў
Д. перцэпіе́нту перцэпіе́нтам
В. перцэпіе́нта перцэпіе́нтаў
Т. перцэпіе́нтам перцэпіе́нтамі
М. перцэпіе́нце перцэпіе́нтах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

перцэ́птар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. перцэ́птар
Р. перцэ́птара
Д. перцэ́птару
В. перцэ́птар
Т. перцэ́птарам
М. перцэ́птары

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

перцэпты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. перцэпты́ўны перцэпты́ўная перцэпты́ўнае перцэпты́ўныя
Р. перцэпты́ўнага перцэпты́ўнай
перцэпты́ўнае
перцэпты́ўнага перцэпты́ўных
Д. перцэпты́ўнаму перцэпты́ўнай перцэпты́ўнаму перцэпты́ўным
В. перцэпты́ўны (неадуш.)
перцэпты́ўнага (адуш.)
перцэпты́ўную перцэпты́ўнае перцэпты́ўныя (неадуш.)
перцэпты́ўных (адуш.)
Т. перцэпты́ўным перцэпты́ўнай
перцэпты́ўнаю
перцэпты́ўным перцэпты́ўнымі
М. перцэпты́ўным перцэпты́ўнай перцэпты́ўным перцэпты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

перцэпцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. перцэпцы́йны перцэпцы́йная перцэпцы́йнае перцэпцы́йныя
Р. перцэпцы́йнага перцэпцы́йнай
перцэпцы́йнае
перцэпцы́йнага перцэпцы́йных
Д. перцэпцы́йнаму перцэпцы́йнай перцэпцы́йнаму перцэпцы́йным
В. перцэпцы́йны (неадуш.)
перцэпцы́йнага (адуш.)
перцэпцы́йную перцэпцы́йнае перцэпцы́йныя (неадуш.)
перцэпцы́йных (адуш.)
Т. перцэпцы́йным перцэпцы́йнай
перцэпцы́йнаю
перцэпцы́йным перцэпцы́йнымі
М. перцэпцы́йным перцэпцы́йнай перцэпцы́йным перцэпцы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

перцэ́пцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. перцэ́пцыя
Р. перцэ́пцыі
Д. перцэ́пцыі
В. перцэ́пцыю
Т. перцэ́пцыяй
перцэ́пцыяю
М. перцэ́пцыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пе́рчаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пе́рчаны пе́рчаная пе́рчанае пе́рчаныя
Р. пе́рчанага пе́рчанай
пе́рчанае
пе́рчанага пе́рчаных
Д. пе́рчанаму пе́рчанай пе́рчанаму пе́рчаным
В. пе́рчаны (неадуш.)
пе́рчанага (адуш.)
пе́рчаную пе́рчанае пе́рчаныя (неадуш.)
пе́рчаных (адуш.)
Т. пе́рчаным пе́рчанай
пе́рчанаю
пе́рчаным пе́рчанымі
М. пе́рчаным пе́рчанай пе́рчаным пе́рчаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пе́рчаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пе́рчаны пе́рчаная пе́рчанае пе́рчаныя
Р. пе́рчанага пе́рчанай
пе́рчанае
пе́рчанага пе́рчаных
Д. пе́рчанаму пе́рчанай пе́рчанаму пе́рчаным
В. пе́рчаны (неадуш.)
пе́рчанага (адуш.)
пе́рчаную пе́рчанае пе́рчаныя (неадуш.)
пе́рчаных (адуш.)
Т. пе́рчаным пе́рчанай
пе́рчанаю
пе́рчаным пе́рчанымі
М. пе́рчаным пе́рчанай пе́рчаным пе́рчаных

Кароткая форма: пе́рчана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пе́рчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. пе́рчык
Р. пе́рчыку
Д. пе́рчыку
В. пе́рчык
Т. пе́рчыкам
М. пе́рчыку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012.

пе́рчыць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пе́рчу пе́рчым
2-я ас. пе́рчыш пе́рчыце
3-я ас. пе́рчыць пе́рчаць
Прошлы час
м. пе́рчыў пе́рчылі
ж. пе́рчыла
н. пе́рчыла
Загадны лад
2-я ас. пе́рчы пе́рчыце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пе́рчачы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пе́рш

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
пе́рш - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.