перлюстрава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перлюстру́ю |
перлюстру́ем |
| 2-я ас. |
перлюстру́еш |
перлюстру́еце |
| 3-я ас. |
перлюстру́е |
перлюстру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
перлюстрава́ў |
перлюстрава́лі |
| ж. |
перлюстрава́ла |
| н. |
перлюстрава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перлюстру́й |
перлюстру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перлюстру́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перлюстрава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перлюстру́ю |
перлюстру́ем |
| 2-я ас. |
перлюстру́еш |
перлюстру́еце |
| 3-я ас. |
перлюстру́е |
перлюстру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
перлюстрава́ў |
перлюстрава́лі |
| ж. |
перлюстрава́ла |
| н. |
перлюстрава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перлюстру́й |
перлюстру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
перлюстрава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перлюстрацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перлюстрацы́йны |
перлюстрацы́йная |
перлюстрацы́йнае |
перлюстрацы́йныя |
| Р. |
перлюстрацы́йнага |
перлюстрацы́йнай перлюстрацы́йнае |
перлюстрацы́йнага |
перлюстрацы́йных |
| Д. |
перлюстрацы́йнаму |
перлюстрацы́йнай |
перлюстрацы́йнаму |
перлюстрацы́йным |
| В. |
перлюстрацы́йны (неадуш.) перлюстрацы́йнага (адуш.) |
перлюстрацы́йную |
перлюстрацы́йнае |
перлюстрацы́йныя (неадуш.) перлюстрацы́йных (адуш.) |
| Т. |
перлюстрацы́йным |
перлюстрацы́йнай перлюстрацы́йнаю |
перлюстрацы́йным |
перлюстрацы́йнымі |
| М. |
перлюстрацы́йным |
перлюстрацы́йнай |
перлюстрацы́йным |
перлюстрацы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перлюстра́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перлюстра́цыя |
| Р. |
перлюстра́цыі |
| Д. |
перлюстра́цыі |
| В. |
перлюстра́цыю |
| Т. |
перлюстра́цыяй перлюстра́цыяю |
| М. |
перлюстра́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Пе́рм
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пе́рм |
| Р. |
Пе́рмі |
| Д. |
Пе́рмі |
| В. |
Пе́рм |
| Т. |
Пе́рм’ю |
| М. |
Пе́рмі |
пермангана́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пермангана́т |
| Р. |
пермангана́ту |
| Д. |
пермангана́ту |
| В. |
пермангана́т |
| Т. |
пермангана́там |
| М. |
пермангана́це |
Крыніцы:
piskunou2012.
пермане́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пермане́нт |
| Р. |
пермане́нту |
| Д. |
пермане́нту |
| В. |
пермане́нт |
| Т. |
пермане́нтам |
| М. |
пермане́нце |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пермане́нтна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пермане́нтна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
пермане́нтнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пермане́нтнасць |
| Р. |
пермане́нтнасці |
| Д. |
пермане́нтнасці |
| В. |
пермане́нтнасць |
| Т. |
пермане́нтнасцю |
| М. |
пермане́нтнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.