бінакуля́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бінакуля́рны |
бінакуля́рная |
бінакуля́рнае |
бінакуля́рныя |
| Р. |
бінакуля́рнага |
бінакуля́рнай бінакуля́рнае |
бінакуля́рнага |
бінакуля́рных |
| Д. |
бінакуля́рнаму |
бінакуля́рнай |
бінакуля́рнаму |
бінакуля́рным |
| В. |
бінакуля́рны (неадуш.) бінакуля́рнага (адуш.) |
бінакуля́рную |
бінакуля́рнае |
бінакуля́рныя (неадуш.) бінакуля́рных (адуш.) |
| Т. |
бінакуля́рным |
бінакуля́рнай бінакуля́рнаю |
бінакуля́рным |
бінакуля́рнымі |
| М. |
бінакуля́рным |
бінакуля́рнай |
бінакуля́рным |
бінакуля́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
бінаміна́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бінаміна́льны |
бінаміна́льная |
бінаміна́льнае |
бінаміна́льныя |
| Р. |
бінаміна́льнага |
бінаміна́льнай бінаміна́льнае |
бінаміна́льнага |
бінаміна́льных |
| Д. |
бінаміна́льнаму |
бінаміна́льнай |
бінаміна́льнаму |
бінаміна́льным |
| В. |
бінаміна́льны (неадуш.) бінаміна́льнага (адуш.) |
бінаміна́льную |
бінаміна́льнае |
бінаміна́льныя (неадуш.) бінаміна́льных (адуш.) |
| Т. |
бінаміна́льным |
бінаміна́льнай бінаміна́льнаю |
бінаміна́льным |
бінаміна́льнымі |
| М. |
бінаміна́льным |
бінаміна́льнай |
бінаміна́льным |
бінаміна́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
бінарма́ль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бінарма́ль |
бінармалі |
| Р. |
бінармалі |
бінармалей бінармаляў |
| Д. |
бінармалі |
бінармалям |
| В. |
бінарма́ль |
бінармалі |
| Т. |
бінармаллю |
бінармалямі |
| М. |
бінармалі |
бінармалях |
Крыніцы:
piskunou2012.
біна́рна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| біна́рна |
- |
- |
біна́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
біна́рнасць |
біна́рнасці |
| Р. |
біна́рнасці |
біна́рнасцяў біна́рнасцей |
| Д. |
біна́рнасці |
біна́рнасцям |
| В. |
біна́рнасць |
біна́рнасці |
| Т. |
біна́рнасцю |
біна́рнасцямі |
| М. |
біна́рнасці |
біна́рнасцях |
Крыніцы:
piskunou2012.
біна́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
біна́рны |
біна́рная |
біна́рнае |
біна́рныя |
| Р. |
біна́рнага |
біна́рнай біна́рнае |
біна́рнага |
біна́рных |
| Д. |
біна́рнаму |
біна́рнай |
біна́рнаму |
біна́рным |
| В. |
біна́рны (неадуш.) біна́рнага (адуш.) |
біна́рную |
біна́рнае |
біна́рныя (неадуш.) біна́рных (адуш.) |
| Т. |
біна́рным |
біна́рнай біна́рнаю |
біна́рным |
біна́рнымі |
| М. |
біна́рным |
біна́рнай |
біна́рным |
біна́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
бі́нга
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
| Н. |
бі́нга |
| Р. |
бі́нга |
| Д. |
бі́нга |
| В. |
бі́нга |
| Т. |
бі́нга |
| М. |
бі́нга |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.