бесстаро́нні
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бесстаро́нні |
бесстаро́нняя |
бесстаро́нняе |
бесстаро́ннія |
| Р. |
бесстаро́нняга |
бесстаро́нняй бесстаро́нняе |
бесстаро́нняга |
бесстаро́нніх |
| Д. |
бесстаро́нняму |
бесстаро́нняй |
бесстаро́нняму |
бесстаро́ннім |
| В. |
бесстаро́нні (неадуш.) бесстаро́нняга (адуш.) |
бесстаро́ннюю |
бесстаро́нняе |
бесстаро́ннія (неадуш.) бесстаро́нніх (адуш.) |
| Т. |
бесстаро́ннім |
бесстаро́нняй бесстаро́нняю |
бесстаро́ннім |
бесстаро́ннімі |
| М. |
бесстаро́ннім |
бесстаро́нняй |
бесстаро́ннім |
бесстаро́нніх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
бесструкту́рна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| бесструкту́рна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
бесструкту́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бесструкту́рнасць |
| Р. |
бесструкту́рнасці |
| Д. |
бесструкту́рнасці |
| В. |
бесструкту́рнасць |
| Т. |
бесструкту́рнасцю |
| М. |
бесструкту́рнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
бесструкту́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бесструкту́рны |
бесструкту́рная |
бесструкту́рнае |
бесструкту́рныя |
| Р. |
бесструкту́рнага |
бесструкту́рнай бесструкту́рнае |
бесструкту́рнага |
бесструкту́рных |
| Д. |
бесструкту́рнаму |
бесструкту́рнай |
бесструкту́рнаму |
бесструкту́рным |
| В. |
бесструкту́рны (неадуш.) бесструкту́рнага (адуш.) |
бесструкту́рную |
бесструкту́рнае |
бесструкту́рныя (неадуш.) бесструкту́рных (адуш.) |
| Т. |
бесструкту́рным |
бесструкту́рнай бесструкту́рнаю |
бесструкту́рным |
бесструкту́рнымі |
| М. |
бесструкту́рным |
бесструкту́рнай |
бесструкту́рным |
бесструкту́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
бесстыкавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бесстыкавы́ |
бесстыкава́я |
бесстыкаво́е |
бесстыкавы́я |
| Р. |
бесстыкаво́га |
бесстыкаво́й бесстыкаво́е |
бесстыкаво́га |
бесстыкавы́х |
| Д. |
бесстыкаво́му |
бесстыкаво́й |
бесстыкаво́му |
бесстыкавы́м |
| В. |
бесстыкавы́ (неадуш.) бесстыкаво́га (адуш.) |
бесстыкаву́ю |
бесстыкаво́е |
бесстыкавы́я (неадуш.) бесстыкавы́х (адуш.) |
| Т. |
бесстыкавы́м |
бесстыкаво́й бесстыкаво́ю |
бесстыкавы́м |
бесстыкавы́мі |
| М. |
бесстыкавы́м |
бесстыкаво́й |
бесстыкавы́м |
бесстыкавы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
бессуб’е́ктна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| бессуб’е́ктна |
- |
- |
бессуб’е́ктнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бессуб’е́ктнасць |
| Р. |
бессуб’е́ктнасці |
| Д. |
бессуб’е́ктнасці |
| В. |
бессуб’е́ктнасць |
| Т. |
бессуб’е́ктнасцю |
| М. |
бессуб’е́ктнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.