Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

берлі́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. берлі́нка берлі́нкі
Р. берлі́нкі берлі́нак
Д. берлі́нцы берлі́нкам
В. берлі́нку берлі́нак
Т. берлі́нкай
берлі́нкаю		 берлі́нкамі
М. берлі́нцы берлі́нках

Крыніцы: piskunou2012.

берлі́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. берлі́нскі берлі́нская берлі́нскае берлі́нскія
Р. берлі́нскага берлі́нскай
берлі́нскае		 берлі́нскага берлі́нскіх
Д. берлі́нскаму берлі́нскай берлі́нскаму берлі́нскім
В. берлі́нскі (неадуш.)
берлі́нскага (адуш.)		 берлі́нскую берлі́нскае берлі́нскія (неадуш.)
берлі́нскіх (адуш.)
Т. берлі́нскім берлі́нскай
берлі́нскаю		 берлі́нскім берлі́нскімі
М. берлі́нскім берлі́нскай берлі́нскім берлі́нскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

бе́рма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бе́рма бе́рмы
Р. бе́рмы бе́рмаў
Д. бе́рме бе́рмам
В. бе́рму бе́рмы
Т. бе́рмай
бе́рмаю		 бе́рмамі
М. бе́рме бе́рмах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

бе́рма

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
бе́рма - -

Іншыя варыянты: бі́рма.

Крыніцы: piskunou2012.

берму́дскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. берму́дскі берму́дская берму́дскае берму́дскія
Р. берму́дскага берму́дскай
берму́дскае		 берму́дскага берму́дскіх
Д. берму́дскаму берму́дскай берму́дскаму берму́дскім
В. берму́дскі (неадуш.)
берму́дскага (адуш.)		 берму́дскую берму́дскае берму́дскія (неадуш.)
берму́дскіх (адуш.)
Т. берму́дскім берму́дскай
берму́дскаю		 берму́дскім берму́дскімі
М. берму́дскім берму́дскай берму́дскім берму́дскіх

Крыніцы: piskunou2012.

берму́ды

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. берму́ды
Р. берму́даў
Д. берму́дам
В. берму́ды
Т. берму́дамі
М. берму́дах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012.

Бе́рн

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Бе́рн
Р. Бе́рна
Д. Бе́рну
В. Бе́рн
Т. Бе́рнам
М. Бе́рне

Берна́рд

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Берна́рд Берна́рды
Р. Берна́рда Берна́рдаў
Д. Берна́рду Берна́рдам
В. Берна́рда Берна́рдаў
Т. Берна́рдам Берна́рдамі
М. Берна́рдзе Берна́рдах

бернардзі́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бернардзі́н бернардзі́ны
Р. бернардзі́на бернардзі́наў
Д. бернардзі́ну бернардзі́нам
В. бернардзі́на бернардзі́наў
Т. бернардзі́нам бернардзі́намі
М. бернардзі́не бернардзі́нах

Крыніцы: piskunou2012.

бернардзі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бернардзі́н бернардзі́ны
Р. бернардзі́ну бернардзі́наў
Д. бернардзі́ну бернардзі́нам
В. бернардзі́н бернардзі́ны
Т. бернардзі́нам бернардзі́намі
М. бернардзі́не бернардзі́нах

Крыніцы: piskunou2012.