берасцяны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
берасцяны́ |
берасцяна́я |
берасцяно́е |
берасцяны́я |
| Р. |
берасцяно́га |
берасцяно́й берасцяно́е |
берасцяно́га |
берасцяны́х |
| Д. |
берасцяно́му |
берасцяно́й |
берасцяно́му |
берасцяны́м |
| В. |
берасцяны́ (неадуш.) |
берасцяно́ю |
берасцяно́е |
берасцяны́я (неадуш.) |
| Т. |
берасцяны́м |
берасцяно́й берасцяно́ю |
берасцяны́м |
берасцяны́мі |
| М. |
берасцяны́м |
берасцяно́й |
берасцяны́м |
берасцяны́х |
Іншыя варыянты:
берасця́ны.
Крыніцы:
prym2009.
берасця́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
берасця́ны |
берасця́ная |
берасця́нае |
берасця́ныя |
| Р. |
берасця́нага |
берасця́най берасця́нае |
берасця́нага |
берасця́ных |
| Д. |
берасця́наму |
берасця́най |
берасця́наму |
берасця́ным |
| В. |
берасця́ны (неадуш.) берасця́нага (адуш.) |
берасця́ную берасця́наю |
берасця́нае |
берасця́ныя (неадуш.) берасця́ных (адуш.) |
| Т. |
берасця́ным |
берасця́най берасця́наю |
берасця́ным |
берасця́нымі |
| М. |
берасця́ным |
берасця́най |
берасця́ным |
берасця́ных |
Іншыя варыянты:
берасцяны́.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Берашо́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Берашо́ва |
| Р. |
Берашо́ва |
| Д. |
Берашо́ву |
| В. |
Берашо́ва |
| Т. |
Берашо́вам |
| М. |
Берашо́ве |
Берашэ́ўцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Берашэ́ўцы |
| Р. |
Берашэ́ўцаў |
| Д. |
Берашэ́ўцам |
| В. |
Берашэ́ўцы |
| Т. |
Берашэ́ўцамі |
| М. |
Берашэ́ўцах |
Бербашы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Бербашы́ |
| Р. |
Бербашо́ў |
| Д. |
Бербаша́м |
| В. |
Бербашы́ |
| Т. |
Бербаша́мі |
| М. |
Бербаша́х |
бербе́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бербе́р |
бербе́ры |
| Р. |
бербе́ра |
бербе́раў |
| Д. |
бербе́ру |
бербе́рам |
| В. |
бербе́ра |
бербе́раў |
| Т. |
бербе́рам |
бербе́рамі |
| М. |
бербе́ру |
бербе́рах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
бербе́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бербе́рка |
бербе́ркі |
| Р. |
бербе́ркі |
бербе́рак |
| Д. |
бербе́рцы |
бербе́ркам |
| В. |
бербе́рку |
бербе́рак |
| Т. |
бербе́ркай бербе́ркаю |
бербе́ркамі |
| М. |
бербе́рцы |
бербе́рках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
бербе́рскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бербе́рскі |
бербе́рская |
бербе́рскае |
бербе́рскія |
| Р. |
бербе́рскага |
бербе́рскай бербе́рскае |
бербе́рскага |
бербе́рскіх |
| Д. |
бербе́рскаму |
бербе́рскай |
бербе́рскаму |
бербе́рскім |
| В. |
бербе́рскі (неадуш.) бербе́рскага (адуш.) |
бербе́рскую |
бербе́рскае |
бербе́рскія (неадуш.) бербе́рскіх (адуш.) |
| Т. |
бербе́рскім |
бербе́рскай бербе́рскаю |
бербе́рскім |
бербе́рскімі |
| М. |
бербе́рскім |
бербе́рскай |
бербе́рскім |
бербе́рскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.