Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ма́рдар

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ма́рдар ма́рдары
Р. ма́рдара ма́рдараў
Д. ма́рдару ма́рдарам
В. ма́рдара ма́рдараў
Т. ма́рдарам ма́рдарамі
М. ма́рдары ма́рдарах

Крыніцы: piskunou2012.

марда́сіна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. марда́сіна марда́сіны
Р. марда́сіны марда́сін
Д. марда́сіне марда́сінам
В. марда́сіну марда́сіны
Т. марда́сінай
марда́сінаю
марда́сінамі
М. марда́сіне марда́сінах

Крыніцы: piskunou2012.

марда́сіць

‘біць каго-небудзь па твары’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. марда́шу марда́сім
2-я ас. марда́сіш марда́сіце
3-я ас. марда́сіць марда́сяць
Прошлы час
м. марда́сіў марда́сілі
ж. марда́сіла
н. марда́сіла
Загадны лад
2-я ас. марда́сь марда́сьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час марда́сячы

Крыніцы: piskunou2012.

марда́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. марда́сты марда́стая марда́стае марда́стыя
Р. марда́стага марда́стай
марда́стае
марда́стага марда́стых
Д. марда́стаму марда́стай марда́стаму марда́стым
В. марда́сты (неадуш.)
марда́стага (адуш.)
марда́стую марда́стае марда́стыя (неадуш.)
марда́стых (адуш.)
Т. марда́стым марда́стай
марда́стаю
марда́стым марда́стымі
М. марда́стым марда́стай марда́стым марда́стых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

марда́сценькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. марда́сценькі марда́сценькая марда́сценькае марда́сценькія
Р. марда́сценькага марда́сценькай
марда́сценькае
марда́сценькага марда́сценькіх
Д. марда́сценькаму марда́сценькай марда́сценькаму марда́сценькім
В. марда́сценькі (неадуш.)
марда́сценькага (адуш.)
марда́сценькую марда́сценькае марда́сценькія (неадуш.)
марда́сценькіх (адуш.)
Т. марда́сценькім марда́сценькай
марда́сценькаю
марда́сценькім марда́сценькімі
М. марда́сценькім марда́сценькай марда́сценькім марда́сценькіх

Крыніцы: piskunou2012.

марда́сы

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. марда́сы
Р. марда́саў
Д. марда́сам
В. марда́сы
Т. марда́самі
М. марда́сах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

Мардасы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мардасы́
Р. Мардасо́ў
Д. Мардаса́м
В. Мардасы́
Т. Мардаса́мі
М. Мардаса́х

марда́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. марда́ты марда́тая марда́тае марда́тыя
Р. марда́тага марда́тай
марда́тае
марда́тага марда́тых
Д. марда́таму марда́тай марда́таму марда́тым
В. марда́ты (неадуш.)
марда́тага (адуш.)
марда́тую марда́тае марда́тыя (неадуш.)
марда́тых (адуш.)
Т. марда́тым марда́тай
марда́таю
марда́тым марда́тымі
М. марда́тым марда́тай марда́тым марда́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Мардахі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мардахі́
Р. Мардахо́ў
Д. Мардаха́м
В. Мардахі́
Т. Мардаха́мі
М. Мардаха́х

мардахлы́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мардахлы́ст мардахлы́сты
Р. мардахлы́ста мардахлы́стаў
Д. мардахлы́сту мардахлы́стам
В. мардахлы́ста мардахлы́стаў
Т. мардахлы́стам мардахлы́стамі
М. мардахлы́сце мардахлы́стах

Крыніцы: piskunou2012.